Paryż - Muzeum Orsay (Musée d’Orsay)

Obok Luwru jest to moim zdaniem drugie muzeum, którego zobaczenia w Paryżu nie wolno sobie odmówić. Muzeum jest stosunkowo młode, gdyż powstało dopiero w 1986 roku. Zbiory muzeum umieszczono w budynku dawnego dworca kolejowego, który oddano do użytku w 1900 r. Siedemdziesiąt lat później rozważano wyburzenie tego obiektu, ale dzięki protestom mieszkańców miasta powstrzymano realizację tego pomysłu. Na zbiory prezentowane w tym muzeum składają się prace francuskich artystów tworzących od 1848 roku do I wojny światowej. Największe zainteresowanie wzbudzają jednakże impresjoniści. Zobaczyć tutaj można prace m.in. Paula Cezanne, Edgara Degas, Paula Gauguina, Eduarda Maneta, Clauda Moneta, Camilla Pissarro, Augusta Renoira, Alfreda Sisleya, oraz Vincenta van Gogha.
W muzeum na zwiedzaniu można spędzić cały dzień. Jeżeli jest to pierwszy punkt programu i jesteście w muzeum rano, proponuję udać się od razu windą na samą górę i schodząc po piętrach w dół zapoznawać się z ekspozycją. Pozwoli to na nasycić oczy wieloma ważnymi dziełami bez konieczności przepychania się do nich. Niestety docierając do parteru ilość zwiedzających będzie się zwiększać, a co za tym idzie komfort zwiedzania zacznie maleć. Mnie oprócz znajdujących się tutaj dzieł zachwycił sam budynek muzeum i to w jaki sposób wykorzystano dawny dworzec.


 
 
 
 
 
 
 http://www.musee-orsay.fr/

Kłodzko - Twierdza i labirynty minerskie

Wznosząca się ponad Kłodzkiem twierdza w obecnym jej kształcie jest dziełem wojsk pruskich z okresu panowania Fryderyka II Wielkiego. Chociaż historyczne zapisy wskazują, że już w 981 roku w tym miejscu znajdował się gród warowny to dopiero prusacy w XVIII wieku na powierzchni 32 hektarów rozbudowali donżon otoczony bastionami, redutami, kleszczami i fosami wewnętrznymi. Całą warownię otoczono również suchymi fosami o głębokości 10 metrów. W II połowie XIX wieku twierdza przekształcona została w magazyny i więzienie. W czasie II wojny światowej obok więzienia zlokalizowano w twierdzy zakłady AEG produkujące aparaty radiowe do U-bootów. Po II wojnie światowej twierdze wykorzystywano jako magazyny wojskowe, a także miejsce funkcjonowania wytwórni win. Spowodowało to spore zniszczenia.
Obecnie twierdza znajduje się w rejestrze zabytków. Jej zwiedzanie dzielone jest na dwie części: zwiedzanie twierdzy wraz odnowionym fortem Wielki Kleszcz oraz zwiedzanie podziemnego labiryntu korytarzy minerskich. Kupując bilet można zdecydować się na zobaczenie jednej z atrakcji lub na obie. O kolejności zwiedzania i godzinie jego rozpoczęcia decyduje osoba sprzedająca bilet przypisując turystów do odpowiedniej grupy. Zwiedzanie odbywa się w towarzystwie przewodników ubranych w mundury pruskie. Ich wiedza i chęć się nią podzielenia ze zwiedzającymi jest imponująca. Dowiedzieć się można co to jest Wielki Kleszcz, po co żołnierze armii pruskiej nosili ze sobą trzeci but, jak powstał rosół, jakie przekłamanie widać w jednym z odcinków kultowego filmu "Czterej pancerni i pies", a największym zaskoczeniem jest pokaz strzelania. Te atrakcje czekają na zwiedzających twierdzę. Natomiast w labiryntach takich ciekawostek jest mniej. Ja uprzedzam, że zaproszenie przewodnika do odwiedzenia jednego z korytarzy minerskich nie jest atrakcją dla osób z klaustrofobią, ani dla osób o słabej kondycji fizycznej. Korytarz ten bowiem jest tak ciasny, że przejść go należy na czworakach. Po ciemku.



 
 
 
 
 
http://www.twierdza.klodzko.pl/

Peterhof (Петергоф)

Peterhof to 1000 hektarowy park w którym mieści się pięć pałaców oraz ogromna ilość fontann uatrakcyjniających spacer po parku. Woda towarzyszy nam prawie przez cały czas od opuszczenia murów pałacowych. Powstanie tego kompleksu to zasługa Piotra I, chociaż de facto to jego żona Katarzyna podpowiedziała mu gdzie najlepiej zlokalizować ten "przydrożny apartament". Budowa tego miejsca trwała siedem lat od 1714 do 1721 roku.
Wielki Pałac to najważniejsza carska rezydencja tego kompleksu. Jest to dzieło Jeana-Baptiste'a Le Blond'a, przebudowane w znacznej mierze przez Francesca Bartolomea Rastrellego - ulubionego architekta carycy Elżbiety. Zwiedzając pałac zobaczyć można jak odmiennym gustom architektonicznym hołdowały dwie najważniejsze gospodynie tego miejsca: Katarzyna II i Elżbieta. Szlachetność antyku miesza się kolejnymi salami z ciężko złotym barokiem.
Z tarasu przed pałacem widać piękną panoramę Zatoki Fińskiej oraz w pełnej okazałości Wielką Kaskadę. Jest to największy XVIII wieczny tego typu kompleks. Składa się on z 37 złoconych posągów, 64 fontann i 142 wodotrysków. Najważniejszą częścią Wielkiej Kaskady jest fontanna "Samson rozdzierający paszczę lwa" upamiętniająca zwycięstwo Piotra I nad Karolem XII w bitwie pod Połtawą. Z paszczy lwa wytryska 20 metrowy słup wody.
Z ciekawostek: miejsce to odwiedzane jest corocznie przez 4 miliony osób. Woda do parku dostarczana jest z odległych o 22 km Wzgórz Ropszyńskich. Wszystkie fontanny potrzebują dziennie 100 tys. m3 wody.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
http://peterhofmuseum.ru/

Wrocław - Wystawa "7 cudów Wrocławia i Dolnego Śląska"

W ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury w Sali Mieszczańskiej Ratusza do 14 maja oglądać można wystawę "7 cudów Wrocławia i Dolnego Śląska". Tytułowe 7 cudów to elementy kultury związane z miastem i regionem. Są to: krajobraz, język, sztuka, nauka, architektura, religia i spotkanie. Obok reprodukcji na wystawie znalazły się również oryginalne eksponaty wśród których wymienię np. Księgę Henrykowską. Wystawa ma charakter multimedialny co zachęca do jej odwiedzin całe rodziny.

 
 
 
 
 
http://www.7cudow.eu

Zabrze - Zabytkowa Kopalnia Guido

Kopalnia Guido założona została w 1855 roku przez hrabiego Guido Henckel von Donnersmarcka. Hrabia wymyślił sobie, że skoro znajdująca się nieopodal kopalnia Królowa Luiza wydobywa znaczne ilości czarnego złota, a zapotrzebowanie na węgiel stale rośnie to i on powinien na tym interesie nieźle zarobić. Niestety jak się okazało biedny hrabia przeliczył się, gdyż kopalnia jego powstała w miejscu uskoku tektonicznego i nie miała dobrego dostępu do wystarczających pokładów węgla. Ostatecznie w 1887 roku kopalnia została sprzedana państwu.
Obecnie kopalnia Guido funkcjonuje jako skansen unikalny na skalę światową. Turyści mogą zapoznać się z realiami pracy górnika zjeżdżając na dwie głębokości. Płytsza z nich znajduje się 170 metrów pod ziemią. Na tym poziomie znajduje się ekspozycja pokazująca historię kopalni oraz jak wyglądała praca w takim miejscu na przełomie XIX i XX wieku. Drugi poziom znajduje się na głębokości 320 metrów. Na tym poziomie prezentowane są bardziej współczesne maszyny i urządzenia górnicze. Na tej głębokości można również odwiedzić pub, aby napić się piwa czy skosztować żurku. Poruszanie się po kopalni możliwe jest wyłącznie w towarzystwie przewodnika (na trasie zwiedzania - w cenie biletu) lub pracownika pubu (chcąc ją opuścić i wyjechać na powierzchnię). Na poziom 320 nie powinny udawać się osoby z problemami zdrowotnymi, a także dzieci poniżej 6 roku życia.
Gorąco zachęcam do odwiedzenia tego miejsca, gdyż ja po zwiedzaniu mogłem skonfrontować moje wyobrażenia o pracy górnika z rzeczywistością, którą tam poznałem.

 
 


 
 

Sugeruję wcześniejszą telefoniczną rezerwację biletów.

Uzupełnienie:
Dzień po publikacji postu za pośrednictwem mediów dowiedziałem się, że kopalnia otworzyła nową atrakcję. Jest to dodatkowy poziom na głębokości 355, gdzie turyści wcielają się w rolę górników wydobywających urobek. Jednym słowem - trzeba będzie odwiedzić Guido jeszcze raz :)

http://www.kopalniaguido.pl