Paryż - Łuk Triumfalny (Arc de triomphe)

W Paryżu znajdują się trzy łuki triumfalne. Najstarszym z nich jest Arc du Carrousel obok Luwru, najmłodszym Grande Arche w dzielnicy La Defense. Ale nie ma chyba turysty, którego trasa zwiedzania Paryża nie wiedzie obok Łuku Triumfalnego na skraju Pól Elizejskich. Jest to najważniejszy symbol francuskiej dumy i potęgi militarnej. Budowę Łuku zlecił Napoleon w roku 1806. Prace budowlane trwały przez 30 lat. Projekt zlecono J.F. Chalgrinowi, a za prace rzeźbiarskie odpowiadał F. Rude. Ostatecznie powstał jednoarkadowy rzymski łuk o wysokości 51 i szerokości prawie 45 metrów. Wśród nazwisk wyrytych na Łuku znajdują się również Polacy: gen. Chłopicki, gen. Dąbrowski, gen. Kniaziewicz, gen. Łazowski, książę Józef Poniatowski, gen. Zajączek i bryg. Sułkowski. Ale nazwiska te to nie jedyne polskie akcenty. Wśród miejsc napoleońskich zwycięstw wymienione są również miasta: Gdańsk, Ostrołęka, Pułtusk, Lidzbark Warmiński i Wrocław. Napoleon nie doczekał końca budowy Łuku, ale jego szczątki zostały pod Łukiem przewiezione w drodze na miejsce ostatniego spoczynku. Podobnego zaszczytu doświadczył po śmierci Victor Hugo. W 1920 roku pod Łukiem złożono zwłoki nieznanego żołnierza. Do dziś weterani o godzinie 18:30 zapalają tu znicz. Na szczyt Łuku można dostać się schodami (osoby niepełnosprawne mogą korzystać z windy). Na szczycie Łuku znajduje się małe muzeum prezentujące pamiątki związane z okresem napoleońskim. Ale największym zainteresowaniem cieszy się możliwość spojrzenia na panoramę Paryża z punktu widokowego. Wychodząc na zewnątrz ze szczytu Łuku można spojrzeć na gwiaździście rozchodzące się od Łuku 12 alei i największe oraz najbardziej zakorkowane rondo Paryża. Ten układ architektoniczny powstał w wyniku przebudowy Paryża w latach 1852 - 1870.

http://www.paris-arc-de-triomphe.fr/

Paryż - Bazylika Najświętszego Serca (Bazylika Sacré-Cœur)

W 1870 roku wybucha wojna Francji z Prusami. Po jej zakończeniu, w roku 1876 rozpoczęto budowę kościoła będącego darem francuskich przedsiębiorców za bezpieczne przetrwanie Paryża w czasie walk. Architektem świątyni został Paul Abadie, który nie doczekał ukończenia budowy w 1914 roku. Niestety konsekrację z uwagi na wybuch I wojny światowej należało opóźnić o kolejne 5 lat. Do budowy bazyliki użyto trawertynu, który pod wpływem deszczu pokrywa się warstwą białego wapiennego osadu. Dlatego świątynia przypomina tort bezowy górujący na szczycie wzgórza Montmartre. W wieży północnej (o wysokości 83 metry) znajduje się najcięższy dzwon w Paryżu. Jego waga wynosi 19 ton. Wnętrze bazyliki można zwiedzać bezpłatnie. Bilet należy zakupić tylko jeśli mamy chęć zwiedzenia krypty i kopuły.

 

 

http://www.sacre-coeur-montmartre.com

Paryż - Centrum Pompidou (Centre Georges Pompidou)

Gdy w 1977 roku oddano do użytku budynek centrum kulturalnego imienia prezydenta Francji Georgesa Pompidou jego wygląd wywołał wiele kontrowersji. Projekt architektoniczny Renza Piano i Richarda Rogersa zakładał bowiem, że wszelkie instalacje nie zajmują przestrzeni wewnętrznej budynku, ale znajdują się na zewnątrz. W dodatku instalacje te pomalowane są na różne kolory z których każdy odpowiada innej funkcji, np. niebieski to klimatyzacja, żółty - elektryka, zielony - kanalizacja, a czerwony - instalacja grzewcza. Pomimo lub z uwagi na tak kontrowersyjny wygląd miejsce to przyciąga rocznie około 8 milionów turystów. Wewnątrz budynku mieści się dwukondygnacyjna multimedialna biblioteka publiczna oraz Narodowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

 

 

 

https://www.centrepompidou.fr/

Paryż - Muzeum Orsay (Musée d’Orsay)

Obok Luwru jest to moim zdaniem drugie muzeum, którego zobaczenia w Paryżu nie wolno sobie odmówić. Muzeum jest stosunkowo młode, gdyż powstało dopiero w 1986 roku. Zbiory muzeum umieszczono w budynku dawnego dworca kolejowego, który oddano do użytku w 1900 r. Siedemdziesiąt lat później rozważano wyburzenie tego obiektu, ale dzięki protestom mieszkańców miasta powstrzymano realizację tego pomysłu. Na zbiory prezentowane w tym muzeum składają się prace francuskich artystów tworzących od 1848 roku do I wojny światowej. Największe zainteresowanie wzbudzają jednakże impresjoniści. Zobaczyć tutaj można prace m.in. Paula Cezanne, Edgara Degas, Paula Gauguina, Eduarda Maneta, Clauda Moneta, Camilla Pissarro, Augusta Renoira, Alfreda Sisleya, oraz Vincenta van Gogha.
W muzeum na zwiedzaniu można spędzić cały dzień. Jeżeli jest to pierwszy punkt programu i jesteście w muzeum rano, proponuję udać się od razu windą na samą górę i schodząc po piętrach w dół zapoznawać się z ekspozycją. Pozwoli to na nasycić oczy wieloma ważnymi dziełami bez konieczności przepychania się do nich. Niestety docierając do parteru ilość zwiedzających będzie się zwiększać, a co za tym idzie komfort zwiedzania zacznie maleć. Mnie oprócz znajdujących się tutaj dzieł zachwycił sam budynek muzeum i to w jaki sposób wykorzystano dawny dworzec.

 

 

 

 

 

 

http://www.musee-orsay.fr/

Paryż - Katakumby (Les Catacombes de Paris)

Paryskie katakumby to chyba najbardziej nietypowa nekropolia tego miasta. Sieć korytarzy w dawnych kamieniołomach pochodzących jeszcze z czasów cesarstwa rzymskiego zamieniona została na polecenie Ludwika XVI w miejsce pochówku i przenoszenia zwłok z przeludniających się cmentarzy Paryża. Ogólnie do katakumb trafiło ponad 6 milionów szkieletów. Obecnie miejsce to częściowo udostępnione jest do zwiedzania. Wejście do katakumb mieści się w małym budynku przy stacji metra Denfert-Rochereau, a trasa zwiedzania wynosi 2 kilometry. Zwiedzanie jest płatne.

 

 

http://www.catacombes.paris.fr/

Paryż - Cmentarz Père-Lachaise (Cimetière du Père-Lachaise)

Najpopularniejszy wśród turystów odwiedzających Paryż cmentarz powstał w 1803 roku dzięki spowiednikowi Ludwika XIV. Z uwagi na oddalenie od centrum miasta miejsce to nie zyskało zainteresowania do momentu, kiedy Napoleon postanowił przenieść na ten cmentarz szczątki Moliera i La Fontaine'a. W 1828 roku cmentarz liczył już 33 tys. mogił. Najczęściej odwiedzanym grobem jest miejsce spoczynku Jima Morrisona. Z uwagi na zachowania fanów The Doors mogiła ta jest ogrodzona i w szczególnych datach związanych z muzykiem pilnie strzeżona. Innymi słynnymi postaciami, które wspomnieć można odwiedzając ten cmentarz są m.in.: Fryderyk Chopin, Rossini, Bizet, Balzac, Delacroix, Modigliani, Oskar Wilde, Edith Piaf, Ives Montand. Co roku cmentarz ten odwiedza około 2 milionów turystów.
Przed wejściem na cmentarz warto w pobliskich kioskach zaopatrzyć się w mapkę ułatwiającą odnalezienie najważniejszych i najciekawszych nagrobków.

http://www.pere-lachaise.com/

Paryż - Rejs po Sekwanie

Z czystym sumieniem polecam tę atrakcję. Szczególnie jeżeli jest okazja skorzystać z takiego rejsu w godzinach wieczornych, kiedy płynąc Sekwaną zobaczyć można wszystkie atrakcyjne obiekty Paryża podświetlone i co ważne - z bardzo ciekawej perspektywy.