Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Paryż / Paris. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Paryż / Paris. Pokaż wszystkie posty

Paryż - Łuk Triumfalny (Arc de triomphe)

W Paryżu znajdują się trzy łuki triumfalne. Najstarszym z nich jest Arc du Carrousel obok Luwru, najmłodszym Grande Arche w dzielnicy La Defense. Ale nie ma chyba turysty, którego trasa zwiedzania Paryża nie wiedzie obok Łuku Triumfalnego na skraju Pól Elizejskich. Jest to najważniejszy symbol francuskiej dumy i potęgi militarnej. Budowę Łuku zlecił Napoleon w roku 1806. Prace budowlane trwały przez 30 lat. Projekt zlecono J.F. Chalgrinowi, a za prace rzeźbiarskie odpowiadał F. Rude. Ostatecznie powstał jednoarkadowy rzymski łuk o wysokości 51 i szerokości prawie 45 metrów. Wśród nazwisk wyrytych na Łuku znajdują się również Polacy: gen. Chłopicki, gen. Dąbrowski, gen. Kniaziewicz, gen. Łazowski, książę Józef Poniatowski, gen. Zajączek i bryg. Sułkowski. Ale nazwiska te to nie jedyne polskie akcenty. Wśród miejsc napoleońskich zwycięstw wymienione są również miasta: Gdańsk, Ostrołęka, Pułtusk, Lidzbark Warmiński i Wrocław. Napoleon nie doczekał końca budowy Łuku, ale jego szczątki zostały pod Łukiem przewiezione w drodze na miejsce ostatniego spoczynku. Podobnego zaszczytu doświadczył po śmierci Victor Hugo. W 1920 roku pod Łukiem złożono zwłoki nieznanego żołnierza. Do dziś weterani o godzinie 18:30 zapalają tu znicz. Na szczyt Łuku można dostać się schodami (osoby niepełnosprawne mogą korzystać z windy). Na szczycie Łuku znajduje się małe muzeum prezentujące pamiątki związane z okresem napoleońskim. Ale największym zainteresowaniem cieszy się możliwość spojrzenia na panoramę Paryża z punktu widokowego. Wychodząc na zewnątrz ze szczytu Łuku można spojrzeć na gwiaździście rozchodzące się od Łuku 12 alei i największe oraz najbardziej zakorkowane rondo Paryża. Ten układ architektoniczny powstał w wyniku przebudowy Paryża w latach 1852 - 1870.



http://www.paris-arc-de-triomphe.fr/

Memento mori

Przemierzając kilometry po Polsce, Europie i świecie mamy możliwość poznawania miejsc, kultur, ludzi. Częścią takich podróży są również odwiedziny na cmentarzach oraz miejscach ostatecznego spoczynku. Dziś bez biletu zabiorę Was, aby pochylić głowę nad szczątkami wielkich i znanych nam z kart historii postaci. Bo śmierć jest częścią życia, a zaczyna się w momencie narodzin.

Paryż. Maria Skłodowska-Curie


Paryż. Aleksander Dumas


Watykan. Jan XXIII


Rzym. Rafael


Florencja. Galileusz


Florencja. Michał Anioł


Meteora. Bezimienne szczątki mnichów prawosławnych.


Damaszek. Saladyn


Rabat. Muhammad V


Miednoje. Cmentarz wojenny żołnierzy polskich


Moskwa. Lenin


Moskwa. Borys Jelcyn


Moskwa. Mikołaj Gogol


Wilno. Maria Piłsudska i serce Józefa Piłsudskiego


Florencja. Dante - maska pośmiertna


Kraków. Jacek Malczewski


Warszawa. Ignacy Jan Paderewski


Warszawa. Henryk Sienkiewicz


I wiele, wiele innych ...

Paryż - Bazylika Najświętszego Serca (Bazylika Sacré-Cœur)

W 1870 roku wybucha wojna Francji z Prusami. Po jej zakończeniu, w roku 1876 rozpoczęto budowę kościoła będącego darem francuskich przedsiębiorców za bezpieczne przetrwanie Paryża w czasie walk. Architektem świątyni został Paul Abadie, który nie doczekał ukończenia budowy w 1914 roku. Niestety konsekrację z uwagi na wybuch I wojny światowej należało opóźnić o kolejne 5 lat. Do budowy bazyliki użyto trawertynu, który pod wpływem deszczu pokrywa się warstwą białego wapiennego osadu. Dlatego świątynia przypomina tort bezowy górujący na szczycie wzgórza Montmartre. W wieży północnej (o wysokości 83 metry) znajduje się najcięższy dzwon w Paryżu. Jego waga wynosi 19 ton. Wnętrze bazyliki można zwiedzać bezpłatnie. Bilet należy zakupić tylko jeśli mamy chęć zwiedzenia krypty i kopuły.


 
 

http://www.sacre-coeur-montmartre.com

Paryż - Centrum Pompidou (Centre Georges Pompidou)

Gdy w 1977 roku oddano do użytku budynek centrum kulturalnego imienia prezydenta Francji Georgesa Pompidou jego wygląd wywołał wiele kontrowersji. Projekt architektoniczny Renza Piano i Richarda Rogersa zakładał bowiem, że wszelkie instalacje nie zajmują przestrzeni wewnętrznej budynku, ale znajdują się na zewnątrz. W dodatku instalacje te pomalowane są na różne kolory z których każdy odpowiada innej funkcji, np. niebieski to klimatyzacja, żółty - elektryka, zielony - kanalizacja, a czerwony - instalacja grzewcza. Pomimo lub z uwagi na tak kontrowersyjny wygląd miejsce to przyciąga rocznie około 8 milionów turystów. Wewnątrz budynku mieści się dwukondygnacyjna multimedialna biblioteka publiczna oraz Narodowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej.


 
 
 

https://www.centrepompidou.fr/

Leonardo da Vinci - rocznica urodzin

15 kwietnia 1452 roku w miejscowości Vinci we Włoszech przychodzi na świat największy geniusz znany po dziś dzień - Leonardo di ser Piero da Vinci. Człowiek, którego kreatywność doceniana jest nie tylko w malarstwie, które jest chyba najbardziej znaną dziedziną wśród jego zainteresowań, ale również w architekturze, filozofii, muzyce, pisarstwie, matematyce, mechanice, anatomii, geologii. Aż podziw człowieka ogarnia gdy uświadamia sobie na jak wielu polach życia działał ten niesamowity wynalazca i odkrywca.
Chciałbym w kilku słowach przybliżyć wszystkim podróżnikom miejsca, które po dziś dzień oferują nam możliwość obcowania z dziełami tego człowieka lub które stanowią ważne punkty związane z życiem Leonarda.

Anchiano. Muzeum i dom w którym narodził się Leonardo.

Florencja. Galeria Uffizi. To tutaj zobaczyć można obraz, którego co prawda autorem był Verrocchio, ale Leonardo jako jego uczeń pracował również przy tym obrazie. Chodzi oczywiście o "Chrzest Chrystusa".


W salach tego samego muzeum zobaczymy również pierwsze dzieło artysty - "Zwiastowanie". Obraz powstał, gdy Leonardo miał zaledwie 20 lat.


Ostatnim dziełem w tym miejscu jest najdziwniejszy obraz "Pokłon Trzech Króli". To na tym obrazie widać jak Leonardo zmienia podejście do malowania.
Obok obrazów w Ufizzi znajduje się także rysunek "Pejzaż z rzeką". Na rysunku znajduje się inskrypcja wykonana pismem lustrzanym określająca datę jego powstania.  

Florencja. Palazzo Vecchio. Co prawda nie zobaczymy dzieła Leonarda, gdyż prawdopodobnie ukryte zostało pod innym dziełem malarskim, ale to właśnie na ścianie Sali Rady miało znajdować się malowidło "Bitwa pod Anghiari".


Florencja. Santa Croce. Florencja nie mogła pozwolić sobie, aby ten wielki człowiek nie był pochowany w ich panteonie sław jakim jest Kościół św. Krzyża. Tutaj na ścianie znajduje się tablica uznawana za symboliczny dla Florencji grób Leonarda.


 Wenecja. Gallerie dell'Accademia. Miejsce w którym obok wielu szkiców i studiów do kompozycji zobaczyć możemy jednen z najważniejszych rysunków mistrza - "Człowieka witruwiańskiego".

Mediolan. Kościół Santa Maria sella Grazie. W refektarzu tego kościoła zobaczyć można fresk "Ostatnia wieczerza". Niestety z uwagi na zastosowaną technikę i pomimo żmudnych prac konserwatorskich obraz ten jest w złym stanie.

Mediolan. Castello Sforzesco. Na zamówienie Lodovico Il Moro na ścianie sali balowej Leonardo wykonał akwarelę przedstawiającą kompozycję roślinną.

Mediolan. Biblioteka Ambrozjańska. Przechowuje rękopis Codex Atlanticus, który jest największym zbiorem notatek z różnych dziedzin nauki autorstwa Leonarda. Znajduje się tu również "Portret muzyka". Niedokończony portret jest jedynym na którym Leonardo sportretował mężczyznę.

Turyn. Biblioteca Reale. Tutaj przechowywany jest "Autoportret" Leonarda przedstawiający jego wizerunek około 1512 roku, czyli 7 lat przed śmiercią. Zobaczyć tu można również Traktat o locie ptaków. Szczegółowy opis ruchu piór i skrzydeł ptaków podczas lotu zawarty w notatkach można było potwierdzić dopiero po wynalezieniu techniki filmowania w zwolnionym tempie.

Watykan. Pinakoteka. Tutaj znajduje się obraz Św. Hieronim", którego historia jest zaskakująca. Według niektórych źródeł obraz został przepołowiony. Jedna jego część posłużyła do wykonania pokrywy w sklepie ze starociami, a druga do obicia blatu stołka szewskiego. Z tego powodu obraz jest w złym stanie.

Watykan. Biblioteka. Znajduje się tutaj Kodeks Urbianas. Jest to rękopis Leonarda w którym znajdują się notatki dotyczące działania światła i cienia. Poczynione przez mistrza obserwacje prawdopodobnie miały ogromny wpływ na jego malarstwo i sposób wykorzystania światła i cienia do realistycznego przedstawienia
malowanych postaci.

Paryż. Luwr. Miejsce będące Mekką dla wielbicieli malarskiego talentu Leonarda. Tutaj bowiem znajduje się najwięcej obrazów mistrza. Tym najbardziej sławnym jest oczywiście "Mona Lisa". Dzieło to przyciąga nieprzebrane rzesze osób chcących choć przez chwilę stanąć twarzą w twarz z Giocondą.


Jakby nieco w cieniu pozostają kolejne obrazy. A są to:
"Jan Chrzciciel" - jedyny obraz wykonany w Rzymie i ostatni namalowany przez Leonarda.


"La Belle Ferroniere" ukazujący Lukrecję Crivelli


"Madonna w grocie" - obraz zamówiony przez Bractwo Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny przy kościele San Francesco Grande w Mediolanie.


Ostatnim obrazem jest "Św. Anna Samotrzeć". Obraz ukazuje trzy pokolenia stąd jego nazwa. Na obrazie widzimy św. Annę, jej córkę Maryję i jej wnuka Jezusa.
W Luwrze znajdują się również rysunki Leonarda (m.in. "Portret Isabelli d'Este")

Sankt Petersburg. Ermitaż. Tutaj trafiły dwa obrazy mistrza. Są to:
"Madonna Benois"


"Madonna Litta"


Londyn. National Gallery. W muzeum tym znajduje się druga wersja obrazu "Madonna w grocie". Przez wiele osób jej pochodzenie poddawane jest w wątpliwość. Uważa się bowiem, że obraz wykonany został przez uczniów Leonarda, a sam mistrz posłużył się pędzlem tylko, aby dokonać kilku poprawek w obrazie.

Monachium. Stara Pinakoteka. Obejrzeć tu można jeden z najwcześniejszych obrazów "Madonna z goździkiem".

Kraków. Muzeum Czartoryskich / Wawel. Jedyny obraz Leonarda na ziemie Polski trafił dzięki księżnej Izabeli Czartoryskiej. Obraz przedstawiający Cecylię Gallerani trzymającą na rękach łasiczkę moim zdaniem jest piękniejszy niż "Mona Lisa". Tak, tak. Mówię o obrazie znanym jako "Dama z gronostajem". Nie wiem co w nim takiego jest, ale pomimo przyjemności patrzenia na niego już tak wiele razy, z przyjemnością staję przed nim ponownie.


Waszyngton. National Gallery of Art. Kto ma szczęście posiadać amerykańską wizę ten może na własne oczy zobaczyć "Portret Ginvry Benci". Jest to na szczęście jedyny obraz mistrza, który znajduje się w Stanach Zjednoczonych. Pozostałe dzieła my Polacy możemy zobaczyć bez upokarzającej procedury wizowej.

Miejscami w których natkniemy się także na szkice, rysunki i studia do obrazów są:
Oksford - Christ Church College
Londyn - British Museum
Madryt - Biblioteca National
Paryż - Biblioteca Institut de Frace
Budapeszt - Muzeum Sztuk Pięknych

Amboise. Tutaj znajduje się prawdopodobny grób artysty.

Ale jak wspomniałem Leonardo da Vinci był nie tylko artystą. Dowodem na to są liczne notatki jakie pozostawił. To dzięki nim możemy powiedzieć, że był autorem spadochronu, helikoptera, czołgu, łodzi podwodnej. Zgłębiał anatomię człowieka. Zaznajamiał się nie tylko z systemem ścięgien, kości, układu oddechowego i krwionośnego, ale badał również proces ciąży. Zajmował się hydrauliką i architekturą. Śledząc ogrom zainteresowań tego tylko jednego człowieka nie sposób nie zadać sobie pytania: Co mógłby osiągnąć Leonardo da Vinci żyjąc w innych czasach?

Paryż - Muzeum Orsay (Musée d’Orsay)

Obok Luwru jest to moim zdaniem drugie muzeum, którego zobaczenia w Paryżu nie wolno sobie odmówić. Muzeum jest stosunkowo młode, gdyż powstało dopiero w 1986 roku. Zbiory muzeum umieszczono w budynku dawnego dworca kolejowego, który oddano do użytku w 1900 r. Siedemdziesiąt lat później rozważano wyburzenie tego obiektu, ale dzięki protestom mieszkańców miasta powstrzymano realizację tego pomysłu. Na zbiory prezentowane w tym muzeum składają się prace francuskich artystów tworzących od 1848 roku do I wojny światowej. Największe zainteresowanie wzbudzają jednakże impresjoniści. Zobaczyć tutaj można prace m.in. Paula Cezanne, Edgara Degas, Paula Gauguina, Eduarda Maneta, Clauda Moneta, Camilla Pissarro, Augusta Renoira, Alfreda Sisleya, oraz Vincenta van Gogha.
W muzeum na zwiedzaniu można spędzić cały dzień. Jeżeli jest to pierwszy punkt programu i jesteście w muzeum rano, proponuję udać się od razu windą na samą górę i schodząc po piętrach w dół zapoznawać się z ekspozycją. Pozwoli to na nasycić oczy wieloma ważnymi dziełami bez konieczności przepychania się do nich. Niestety docierając do parteru ilość zwiedzających będzie się zwiększać, a co za tym idzie komfort zwiedzania zacznie maleć. Mnie oprócz znajdujących się tutaj dzieł zachwycił sam budynek muzeum i to w jaki sposób wykorzystano dawny dworzec.



 
 
 
 
 
 

http://www.musee-orsay.fr/