Bydgoszcz - Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego - Dom Leona Wyczółkowskiego

Leon Wyczółkowski zaliczany jest do grona wybitnych przedstawicieli Młodej Polski w zakresie realizmu. Urodził się niedaleko Garwolina 24 kwietnia 1852 roku. Talent malarski szkolił początkowo u Wojciecha Gersona, aby następnie udać się do Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Po powrocie do Polski kontynuował naukę w krakowskiej Akademii pod okiem Jana Matejki. Wielokrotnie bywał w Paryżu, gdzie miał okazję podziwiać prace impresjonistów, co miało wpływ na jego malarstwo. W jego życiorysie artystycznym wyróżnia się trzy najważniejsze okresy. Pierwszy z nich - warszawski - przyniósł mu dosyć szybko ustaloną pozycję malarza. Powstawały wówczas najczęściej wykonywane na zamówienie portrety. Pobyt w Warszawie przeplatany był wyjazdami do Ukrainy, gdzie również powstawały wybitne prace. Od 1895 roku wraz z powołaniem na wykładowcę Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie rozpoczyna się drugi okres - krakowski. Pojawiają się prace związane z symbolizmem, a z czasem stopniowe odchodzenie od malowania olejem na rzecz pasteli i akwarel, a także kredy i tuszu. Oprócz portretów i autoportretów powstają pejzaże, sceny rodzajowe, martwe natury i kwiaty. Z czasem przychodzi zainteresowanie również grafiką jako oddzielnym środkiem wyrazu. W 1919 roku zostaje profesorem, a wśród jego uczniów na czoło wybija się np. Wojciech Weiss. W 1922 roku wiąże się z Wielkopolską, a konkretnie Poznaniem. Rozpoczyna się okres wielkopolsko-pomorski. Przekazuje kolekcję sztuki wschodniej do Muzeum Wielkopolskiego za co w podzięce otrzymuje dworek w Gościeradzu pod Bydgoszczą. Spędza w nim czas w okresach letnich. Często odwiedza wówczas Bydgoszcz i w 1924 roku postanawia przekazać miastu swoje pierwsze prace. Od tego momentu rozpoczyna się w bydgoskim Muzeum tworzenie kolekcji malarstwa Wyczółkowskiego. Pierwsza wystawa pokazana jest już w 1924 roku, a następna 10 lat później. Kres życia malarza następuje w 1936 roku. Zgodnie z jego wolą, wdowa po artyście przekazuje do Bydgoszczy jego spuściznę w postaci 425 prac, szkicowników, pamiątek osobistych i całe wyposażenie pracowni. Obecnie w zbiorach Muzeum znajduje się 691 pozycji w tym 20 szkicowników zawierających 597 szkiców. Od 2009 roku zbiór ten można oglądać w Domu Wyczółkowskiego.
Nazwa tego miejsca jest mylna, Wyczółkowski nie ma bowiem z nim nic wspólnego. Budynek ten został wybudowany w latach 1899-1902 jako obiekt mieszkalny dla zarządu Młynów Rothera. W 1975 roku został oddany w użytkowanie, a od 1994 roku przeszedł na własność Muzeum Okręgowego. Po przeprowadzeniu odpowiednich prac pomieszczenia zostały dostosowane do potrzeb prezentacji zbiorów związanych z malarzem. Na parterze znajdują się prace malarskie. W salonie zielonym pokazywane są prace z okresu krakowskiego, malarstwo górskie z częstych pobytów artysty w Zakopanem oraz prace powstałe w Ukrainie. W znajdującym się obok salonie niebieskim obejrzeć można portrety, miejskie pejzaże i kwiaty. Na piętrze natomiast zaprezentowano dwie pracownie Wyczółkowskiego. W pierwszej z nich - malarskiej - zaaranżowanej na miejsce pracy twórczej, prezentowane są kolejne prace, szkice i nieukończone dzieła. Ciekawostką jest sztaluga na szynach zwana przez Wyczółkowskiego "tramwajem gościeradzkim". Druga pracownia pokazuje artystę jako grafika. Uzupełnieniem ekspozycji są liczne pamiątki ukazujące prywatne życie artysty. 

https://muzeum.bydgoszcz.pl/budynki/dom-leona-wyczolkowskiego/

Bydgoszcz - Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego - Spichrze nad Brdą

Spacerując uliczkami Starego Miasta w Bydgoszczy wzrok przyciągają, zlokalizowane nad Brdą, przepiękne spichlerze. Nie może to dziwić, gdyż handel spławny i żegluga rzeczna były jednymi z najważniejszych dziedzin gospodarki wpływających na rozwój tego miasta. Zapiski o handlu zbożem odbywającym się pomiędzy Bydgoszczą, a Gdańskiem pojawiają się już w XV wieku. W XVI wieku Bydgoszcz stała się jednym z największych w Polsce ośrodków handlu spławnego. W mieście obok portu istniała również stocznia rzeczna. Dopiero po rozbiorach rola handlowa Bydgoszczy zmalała, ale nie zmieniło się znaczenie transportu towarowego. Wybudowany w 1774 roku Kanał Bydgoski pozwolił na spływ towarów nie tylko na Wiśle, ale również na linii Wisła-Odra. Powstały Węzeł Wodny stał się na kolejne 200 lat ważnym gospodarczym elementem miasta. Powstanie Kanału było również impulsem do wybudowania nowych spichlerzy. Wśród nich były te zlokalizowane przy ul. Grodzkiej. Przez 150 lat służyły do przechowywania zboża, a z czasem również kamionki, szkła, porcelany, wyrobów bednarskich i artykułów spożywczych. Niestety w 1960 roku wybuchł pożar, w wyniku którego dwa z nich (pod numerem 13 i 15) zostały całkowicie zniszczone, a pozostałe trzy (pod numerami 7, 9 i 11) postanowiono przeznaczyć na potrzeby rozrastającego się Muzeum. Prace adaptacyjne przeprowadzono w latach 1962-64 i obecnie można tu oglądać wystawę stałą poświęconą historii miasta, a także wystawy czasowe.
Wystawa "Od Starego Rynku do Placu Wolności. Spacer ulicami międzywojennej Bydgoszczy" to wbrew tytułowi nie tylko historia tego miasta w okresie międzywojennym. Ekspozycja podzielona jest na dwie części. Pierwsza z nich przybliża nam Bydgoszcz do 1920 roku. To tutaj poznamy ogólne informacje o historii miasta, jak wyglądał ówczesny handel i rzemiosło, oraz dowiemy się o różnorodności wyznaniowej Bydgoszczy. Bo wydaje mi się, że mało kto wie, że Bydgoszcz otrzymała prawa miejskie z rąk Kazimierza Wielkiego, a miasto i zbudowany tutaj zamek odwiedzali: Władysław Jagiełło, Kazimierz Jagiellończyk, Stefan Batory, Zygmunt Stary i inni monarchowie. Druga część wystawy skupia się na międzywojennym funkcjonowaniu miasta pokazanym poprzez pryzmat gospodarki, handlu, usług, ale również rozrywki i w tym kontekście ludzi tutaj żyjących i tworzących społeczność tego miasta. To też miejsce na prezentację znaczenia rzeki Brdy, o czym wspomniałem już powyżej. Do przygotowania ekspozycji wykorzystano najcenniejsze bydgoskie pamiątki datowane od średniowiecza do 1939 roku.

https://muzeum.bydgoszcz.pl/

Bydgoszcz - Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego - Galeria Sztuki Nowoczesnej

Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy powołano do życia w 1923 roku jako Muzeum Miejskie na bazie zbiorów gromadzonych od około 1880 roku przez Towarzystwo Historyczne Obwodu Noteckiego. Były to zabytki dotyczące archeologii, historii, numizmatyki i etnografii. W początkowym okresie działania Muzeum nie posiadało eksponatów z zakresu sztuki, dlatego to na tym skupiono największy wysiłek pozyskując kolejne nabytki. Dzięki licznym zakupom oraz donacjom mieszkańców miasta i kolekcjonerów w szybkim tempie udało się utworzyć znaczący zbiór. Ważnym momentem w historii Muzeum było przekazanie w 1937 roku spuścizny po Leonie Wyczółkowskim. Rozwój Muzeum nie przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie wojny jego zasoby powiększyły się o rzeczy przekazywane na polecenie władz niemieckich. Dopiero działania wojenne w latach 1943-44 i chęć zabezpieczenia zbiorów spowodowały, że wiele zgromadzonych eksponatów przepadło.
Po wojnie na potrzeby Muzeum przeznaczono budynek przy ul. Gdańskiej, lecz dosyć szybko okazało się, że lokal ten jest niewystarczający. Dlatego w 1964 roku na potrzeby ekspozycyjne oddano wyremontowane spichlerze przy ul. Grodzkiej, a w 1975 roku powstała koncepcja przekazania na cele muzealne budynków znajdujących się na Wyspie Młyńskiej. Obecnie Muzeum w tej lokalizacji dysponuje 5 obiektami. Jednym z nich jest tzw. Czerwony Spichlerz, w którym mieści się Galeria Sztuki Nowoczesnej. Budynek ten powstał w 1861 roku i jest największym z zachowanych spichlerzy bydgoskich.
Galeria Sztuki Nowoczesnej prezentuje najbardziej reprezentacyjne dzieła zgromadzone w zasobach Muzeum. Niestety ekspozycja stała jest do odwołania niedostępna dla zwiedzających, dlatego nie mogę wyrazić opinii na jej temat. Wszyscy turyści zapraszani są do zwiedzania wystaw czasowych prezentowanych w Galerii. Ja miałem przyjemność zobaczyć zajmującą dwa piętra wystawę "Od princeski do New Look". Mimo, że nie jestem znawcą mody, to na tej wystawie wpadłem w zachwyt widząc co i w jaki sposób zostało zaprezentowane. Na wystawę składa się ponad 300 obiektów z kolekcji mody kobiecej, której właścicielem jest historyk sztuki p. Adam Leja. W celu odpowiedniej aranżacji wykorzystano - niejako w formie tła - meble, rzemiosło artystyczne, obrazy, grafiki, plakaty, reklamy i fotografie odpowiadające okresom z jakich pochodzą dane stroje. Bo prezentacja rozpoczyna się eksponatami pochodzącymi z około 1890 roku, a kończy pochodzącymi z lat 50-tych XX wieku. Całość sprawia tak niesamowite wrażenie, że nie dziwi mnie liczne zainteresowanie tą wystawą mediów. Kto ma możliwość odwiedzenia w najbliższym czasie Bydgoszczy zdecydowanie musi tu być.

https://muzeum.bydgoszcz.pl/o_muzeum/46,0,0,0,Galeria+Sztuki+Nowoczesnej