Park Narodowy Cinque Terre (Parco Nazionale delle Cinque Terre)

Park Narodowy Cinque Terre był pierwszym parkiem narodowym we Włoszech. Powstał w Ligurii dopiero w roku 1999 dla ochrony specyficznego i delikatnego związku człowieka ze środowiskiem. Od 1997 roku znajduje się on na liście światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Park obejmuje najmniejszą we Włoszech powierzchnię chronioną. Jest to zaledwie 4300 arów. Jednocześnie na terenie chronionym znajduje się 5 miasteczek (Monterosso, Vernazza, Corniglia, Manarola i Riomaggiore) co powoduje, że w parku jest największa gęstość zaludnienia na obszarze chronionym. Przez całe wieki zlokalizowane tu miasteczka odcięte były od świata. Pod koniec XIX wieku wytyczono linię kolejową, która do dziś jest najważniejszym środkiem pozwalającym licznej rzeszy turystów na dotarcie w ten rejon. Innym sposobem na dotarcie do poszczególnych miejscowości jest rejs stateczkiem lub spacer ścieżkami (w tym tzw. Drogą Miłości). Aby swobodnie przemieszczać się po terenie Parku należy zaopatrzyć się w Cinque Terre Card lub Cinque Terre Card Treno. Pobyt w Parku jest czystą przyjemnością, a widok na poszczególne miasteczka pozostawia niezapomniane wrażenia.

http://www.parconazionale5terre.it/

Portoferraio - Palazzina dei Mulini

Obok opisywanej już przeze mnie letniej rezydencji Napoleona na Elbie znajduje się również druga - oficjalna - rezydencja cesarza. To w Palazzina dei Mulini przyjmował oficjeli oraz zapraszał na przyjęcia. Budynek został zmodyfikowany według potrzeb Napoleona, gdyż wcześniej była to siedziba artylerii. W 1815 roku Bonaparte wyjechał z Elby, a 1964 roku po licznych wcześniejszych perypetiach i różnorodnym przeznaczeniu zabudowań otwarto w tym miejscu muzeum napoleońskie. Obecnie możemy spacerować po dwupiętrowym budynku oraz pięknym ogrodzie i przyglądać się pomieszczeniom zajmowanym przez cesarza. W Palazzina znajduje się kilka oryginalnych pamiątek związanych z Napoleonem. Są to m.in. bogato zdobione łóżko w sypialni oraz łóżko polowe. Niestety jedyną bolączką, aby zwiedzić to miejsce jest konieczność zrobienia sobie spaceru pod górę. Można za to wybrać: albo pójść drogą (spacer będzie dłuższy), albo pójść schodami (spacer będzie krótszy, ale pewnie bardziej męczący).

http://www.polomusealetoscana.beniculturali.it/index.php?it/217/portoferraio-li-museo-nazionale-delle-residenze-napoleoniche-palazzina-dei-mulini

Portoferraio - Villa San Martino

Elba to trzecia co do wielkości wyspa włoska. 3 maja 1814 roku na Elbę zesłany został Napoleon Bonaparte. Wraz z resztkami swoich oddziałów w ilości 600 żołnierzy Gwardii Cesarskiej (w tym szwadronem polskich lansjerów) przebywał tu do lutego 1815 roku. Do dziś mieszkańcy Elby wspominają Małego Cesarza z czułością i szacunkiem. Nic dziwnego skoro jego pobyt na wyspie wiązał się z reformą podatków, zmianą flagi oraz budowami dróg, wodociągów i licznych budynków.
Letnią rezydencją Napoleona była Villa San Martino znajdująca się około 5 kilometrów od centrum Portoferraio. Skąd pomysł, aby to właśnie tutaj zlokalizować tę rezydencję przekona się każdy, kto z okien popatrzy w dal. Doskonały widok na port dawał Napoleonowi możliwość obserwowania i niejako zarządzania tym co działo się w tej okolicy. Sama willa z zewnątrz sprawia bardzo skromne wrażenie. Jest to raczej surowy piętrowy budynek. Wnętrza pokoi dekorowane są freskami które wykonał Vincenzo Antonio Revelli z Turynu. Największy pokój to Sala Egipska nawiązująca wystrojem do kampanii Napoleona w Egipcie. Jest również Pokój Węzła Miłości nazwany tak z uwagi na malowidło znajdujące się na suficie. Przedstawia ono parę gołąbków, które lecą w przeciwną stronę i zaciskają węzeł na szarfie, której końce trzymają w dziobach. To malowidło stanowić miało alegorię miłości pomiędzy Napoleonem i Marią Luizą nieco nadszarpniętą poprzez liczne romanse w jakie wdawał się Cesarz w trakcie swoich wojenek. W pokoju tym odbywały się narady Sztabu Generalnego Napoleona na czas pobytu na Elbie.
W 1851 roku mąż siostrzenicy Napoleona Anatolio Demidoff postanowił u podnóża Villi wybudować neoklasyczny budynek z przeznaczeniem na galerię pamiątek po Napoleonie. Kiedyś było to ogromna kolekcja, która nie dotrwała do dzisiaj. Niestety została ona doszczętnie wysprzedana przez kolejnych właścicieli zgromadzonych tu dóbr. W tej chwili w pomieszczeniach tej galerii zobaczyć można wystawy czasowe związane tematycznie z postacią Cesarza.

Florencja - Muzeum Narodowe (Museo Nazionale del Bargello)

Średniowieczny pałac w którym mieści się Muzeum nie przyciągał mnie. Raczej nie miałem w planach zwiedzania tego miejsca, ponieważ kojarzyło mi się ono wyłącznie ze składnicą rzeźb. Ale zmieniłem swoje zdanie kiedy tu wszedłem i odkryłem jakie zbiory są w nim prezentowane.
Sam budynek zbudowano w 1255 roku. Początkowo mieścił się tu ratusz miejski, ale z czasem zamieniono go w więzienie i siedzibę szefa policji. Na wewnętrznym dziedzińcu pałacu aż do 1786 roku przeprowadzano egzekucje co powodowało, że nie cieszył się on dobrą reputacją. W 1865 roku po gruntownym remoncie pomieszczeń w pałacu ulokowano pierwsze we Włoszech Muzeum Narodowe. Dzisiaj znajduje się tutaj największa we Włoszech kolekcja rzeźby gotyckiej i renesansowej. Oprócz tego zobaczyć tu można przepiękne zbiory ceramiki, tkanin, wyrobów ze srebra i kości słoniowej.
Do najciekawszych i najcenniejszych eksponatów prezentowanych w Muzeum zalicza się m.in. dzieła:
- Michała Anioła: Pijany Bachus, Madonna z dzieciątkiem, Brutus, Apollo
- Donatella: Dawid, Św. Jerzy
- Filippo Brunelleschiego: Ofiara Izaaka
- Giambologniego: Merkury
Po zwiedzaniu muszę przyznać, że nie byłem przygotowany na tyle pięknych przedmiotów jakie mogłem tu zobaczyć.

http://www.bargellomusei.beniculturali.it/

Turyn - Pałac Madama (Palazzo Madama e Casaforte degli Acaja)

Kilka kroków od Pałacu Królewskiego w Turynie na Piazza Castello znajduje się inna rezydencja dynastii sabaudzkiej - Palazzo Madama. Pierwotnie była to średniowieczna forteca przebudowana z czasem do postaci zamku. Obecny wygląd pałacu jest jednak zasługą królowej wdowy Marii Krystyny oraz księżnej Marii Joanny Sabaudzkiej, które w XVIII wieku poprosiły o przebudowę i wzniesienie nowej, pięknej fasady. Co ciekawe zatrudniony do tego celu włoski architekt - Filippo Juovara - skupił się właśnie na fasadzie i wnętrzu pozostawiając tyły zamku w nie zmienionej postaci. Możemy więc od przodu podziwiać piękno i elegancję, a od tyłu średniowieczny zamek.
We wnętrzu pałacu mieści się obecnie Museo d’Arte Antica Civico. Zwiedzanie muzeum rozpoczyna się w podziemiach, gdzie zobaczyć można starożytne obiekty z czasów rzymskich i średniowiecznych, aby następnie przejść na parter i zobaczyć eksponaty z XV wieku i na piętro, gdzie znajdują się dzieła barokowe. Zwiedzanie kończy się na drugim piętrze, gdzie eksponowane są wyroby rzemiosła artystycznego.

https://www.palazzomadamatorino.it

Florencja - Muzeum Katedralne (Il Grande Museo del Duomo)

Pomieszczenia dawnych warsztatów w których odbywały się prace dotyczące bieżących remontów katedry oraz jej zdobienia przekształcone zostały w 1891 roku na miejsce ekspozycyjne dzieł sztuki przeniesionych tu z Baptysterium, Katedry i Dzwonnicy. To tutaj też Michał Anioł pracował nad rzeźbą Dawida. Po przeprowadzonym niedawno generalnym remoncie pomieszczeń podwojono przestrzeń wystawienniczą dzięki czemu zwiedzając to miejsce mamy dostęp do przeszło 750 dzieł sztuki. Możemy tutaj zobaczyć prace m.in. Michała Anioła, Donatella, Andrei Pisana i Luki della Robbii. Zachwycić się możemy ogromnym ołtarzem, który stanowi arcydzieło XIV-wiecznego złotnictwa. Spojrzeć możemy na oryginalne Drzwi Raju. W kilku salach poznajemy eksponaty związane z powstawaniem kopuły, a wychodząc na taras widokowy mamy możliwość spojrzeć na nią. Spojrzeć możemy na karty chorałów. Obejrzymy relikwiarze ze szczęką św. Hieronima i palcem św. Jan Chrzciciela. Wszystkich eksponatów jest tak dużo, że kolekcja Muzeum Katedralnego, uznawana jest za drugą na świecie po Muzeach Watykańskich, kolekcją sztuki sakralnej.
Dla zwiedzających: kupując bilet do Muzeum Katedralnego otrzymujemy również w cenie możliwość wejścia z nim do Baptysterium, na Dzwonnicę i na kopułę Katedry. Niestety w momencie zakupu jesteśmy informowani, które z wymienionych obiektów możemy danego dnia odwiedzić, a do których już nie uda nam się wejść z uwagi na wcześniejsze rezerwacje. Ponieważ jest to bilet łączony do czterech obiektów to jego cena nie jest niska i nie ma możliwości zakupu biletu wyłącznie do Muzeum.

https://www.ilgrandemuseodelduomo.it/