Portoferraio - Palazzina dei Mulini

Obok opisywanej już przeze mnie letniej rezydencji Napoleona na Elbie znajduje się również druga - oficjalna - rezydencja cesarza. To w Palazzina dei Mulini przyjmował oficjeli oraz zapraszał na przyjęcia. Budynek został zmodyfikowany według potrzeb Napoleona, gdyż wcześniej była to siedziba artylerii. W 1815 roku Bonaparte wyjechał z Elby, a 1964 roku po licznych wcześniejszych perypetiach i różnorodnym przeznaczeniu zabudowań otwarto w tym miejscu muzeum napoleońskie. Obecnie możemy spacerować po dwupiętrowym budynku oraz pięknym ogrodzie i przyglądać się pomieszczeniom zajmowanym przez cesarza. W Palazzina znajduje się kilka oryginalnych pamiątek związanych z Napoleonem. Są to m.in. bogato zdobione łóżko w sypialni oraz łóżko polowe. Niestety jedyną bolączką, aby zwiedzić to miejsce jest konieczność zrobienia sobie spaceru pod górę. Można za to wybrać: albo pójść drogą (spacer będzie dłuższy), albo pójść schodami (spacer będzie krótszy, ale pewnie bardziej męczący).

http://www.polomusealetoscana.beniculturali.it/index.php?it/217/portoferraio-li-museo-nazionale-delle-residenze-napoleoniche-palazzina-dei-mulini

Gliwice - Willa Caro

Oscar Caro był jednym z czterech spadkobierców majątku rodziny Caro, która dorobiła się na handlu żelazem. Osiedlił się w Gliwicach w 1882 roku, gdzie poślubił Florę, córkę tutejszego mistrza budowlanego. Oscar Caro będąc właścicielem dwóch hut i fabryki drutu potrzebował dla swojej rodziny odpowiedniej rezydencji. Jej projekt powstał prawdopodobnie w Berlinie, a zrealizowany został (po pewnych uproszczeniach) na zakupionej przez Oscara parceli w Gliwicach. Budowa willi trwała trzy lata (1882-1885). Obecnie willa zaliczana jest do nielicznie już zachowanych miejskich rezydencji mieszkalnych górnośląskich rodzin przemysłowych. Od 1934 roku w budynku tym znajduje się muzeum dzięki czemu możemy oglądać pięknie zachowane wnętrza z bogato zdobionymi stropami, boazeriami i parkietami.

http://www.muzeum.gliwice.pl/willa-caro-2/