Florencja - Muzeum Narodowe (Museo Nazionale del Bargello)

Średniowieczny pałac w którym mieści się Muzeum nie przyciągał mnie. Raczej nie miałem w planach zwiedzania tego miejsca, ponieważ kojarzyło mi się ono wyłącznie ze składnicą rzeźb. Ale zmieniłem swoje zdanie kiedy tu wszedłem i odkryłem jakie zbiory są w nim prezentowane.
Sam budynek zbudowano w 1255 roku. Początkowo mieścił się tu ratusz miejski, ale z czasem zamieniono go w więzienie i siedzibę szefa policji. Na wewnętrznym dziedzińcu pałacu aż do 1786 roku przeprowadzano egzekucje co powodowało, że nie cieszył się on dobrą reputacją. W 1865 roku po gruntownym remoncie pomieszczeń w pałacu ulokowano pierwsze we Włoszech Muzeum Narodowe. Dzisiaj znajduje się tutaj największa we Włoszech kolekcja rzeźby gotyckiej i renesansowej. Oprócz tego zobaczyć tu można przepiękne zbiory ceramiki, tkanin, wyrobów ze srebra i kości słoniowej.
Do najciekawszych i najcenniejszych eksponatów prezentowanych w Muzeum zalicza się m.in. dzieła:
- Michała Anioła: Pijany Bachus, Madonna z dzieciątkiem, Brutus, Apollo
- Donatella: Dawid, Św. Jerzy
- Filippo Brunelleschiego: Ofiara Izaaka
- Giambologniego: Merkury
Po zwiedzaniu muszę przyznać, że nie byłem przygotowany na tyle pięknych przedmiotów jakie mogłem tu zobaczyć.

http://www.bargellomusei.beniculturali.it/

Memento mori

Przemierzając kilometry po Polsce, Europie i świecie mamy możliwość poznawania miejsc, kultur, ludzi. Częścią takich podróży są również odwiedziny na cmentarzach oraz miejscach ostatecznego spoczynku. Dziś bez biletu zabiorę Was, aby pochylić głowę nad szczątkami wielkich i znanych nam z kart historii postaci. Bo śmierć jest częścią życia, a zaczyna się w momencie narodzin.

Paryż. Maria Skłodowska-Curie

Paryż. Aleksander Dumas

Watykan. Jan XXIII

Rzym. Rafael

Florencja. Galileusz

Florencja. Michał Anioł

Meteora. Bezimienne szczątki mnichów prawosławnych.

Damaszek. Saladyn

Rabat. Muhammad V

Miednoje. Cmentarz wojenny żołnierzy polskich

Moskwa. Lenin

Moskwa. Borys Jelcyn

Moskwa. Mikołaj Gogol

Wilno. Maria Piłsudska i serce Józefa Piłsudskiego

Florencja. Dante - maska pośmiertna

Kraków. Jacek Malczewski

Warszawa. Ignacy Jan Paderewski

Warszawa. Henryk Sienkiewicz

I wiele, wiele innych ...

Florencja - Muzeum Katedralne (Il Grande Museo del Duomo)

Pomieszczenia dawnych warsztatów w których odbywały się prace dotyczące bieżących remontów katedry oraz jej zdobienia przekształcone zostały w 1891 roku na miejsce ekspozycyjne dzieł sztuki przeniesionych tu z Baptysterium, Katedry i Dzwonnicy. To tutaj też Michał Anioł pracował nad rzeźbą Dawida. Po przeprowadzonym niedawno generalnym remoncie pomieszczeń podwojono przestrzeń wystawienniczą dzięki czemu zwiedzając to miejsce mamy dostęp do przeszło 750 dzieł sztuki. Możemy tutaj zobaczyć prace m.in. Michała Anioła, Donatella, Andrei Pisana i Luki della Robbii. Zachwycić się możemy ogromnym ołtarzem, który stanowi arcydzieło XIV-wiecznego złotnictwa. Spojrzeć możemy na oryginalne Drzwi Raju. W kilku salach poznajemy eksponaty związane z powstawaniem kopuły, a wychodząc na taras widokowy mamy możliwość spojrzeć na nią. Spojrzeć możemy na karty chorałów. Obejrzymy relikwiarze ze szczęką św. Hieronima i palcem św. Jan Chrzciciela. Wszystkich eksponatów jest tak dużo, że kolekcja Muzeum Katedralnego, uznawana jest za drugą na świecie po Muzeach Watykańskich, kolekcją sztuki sakralnej.
Dla zwiedzających: kupując bilet do Muzeum Katedralnego otrzymujemy również w cenie możliwość wejścia z nim do Baptysterium, na Dzwonnicę i na kopułę Katedry. Niestety w momencie zakupu jesteśmy informowani, które z wymienionych obiektów możemy danego dnia odwiedzić, a do których już nie uda nam się wejść z uwagi na wcześniejsze rezerwacje. Ponieważ jest to bilet łączony do czterech obiektów to jego cena nie jest niska i nie ma możliwości zakupu biletu wyłącznie do Muzeum.

https://www.ilgrandemuseodelduomo.it/

Florencja - Dzwonnica Giotta (Campanile di Giotto)

Dzwonnica stojąca przy Katedrze we Florencji zaprojektowana została przez Giotta i jego nazwiskiem jest nazywana. Jest ona uznawana za jedną z najpiękniejszych średniowiecznych wież we Włoszech. Jej budowę rozpoczęto w 1334 roku, a już trzy lata później jej autor zmarł. Udało mu się wybudować zaledwie jedną z pięciu zaprojektowanych kondygnacji. Po śmierci Giotta budową kolejnego piętra zajął się Andrea Pisano, a prace nad pozostałymi trzema kondygnacjami ukończył Francesco Talenti w 1359 roku. Przez lata dzwonnica była upiększana dekoracyjnymi rzeźbami wykonanymi przez Andrea Pisana, Luca della Robię czy Donatella. Obecnie na fasadzie dzwonnicy zobaczyć można ich kopie, a oryginały przechowywane są w Muzeum Katedralnym. W dzwonnicy umieszczono 7 dzwonów. Wysokość wieży wynosi 84,7 m co znacznie przekraczało ówcześnie obowiązujące przepisy o budowie takich obiektów. Na szczycie wieży znajduje się punkt widokowy, ale aby się tam dostać należy pokonać 414 stopni. Mimo wyczerpującego spaceru w górę warto się tam wybrać dla wspaniałego widoku na kopułę Katedry oraz Baptysterium.
Dla zwiedzających: bilety na wieżę można nabyć w Muzeum Katedralnym znajdującym się za Katedrą. Ale podobnie jak z wizytą na kopule Katedry należy liczyć się z tym, że z uwagi na ograniczenia ilości osób nie uda nam się wejść na jej szczyt.

Florencja - Katedra Matki Boskiej Kwietnej (Cattedrale di Santa Maria del Fiore)

Katedra Santa Maria del Fiore nie była pierwszą katedrą Florencji. Wcześniej funkcję tę pełniło Baptysterium oraz kościół San Lorenzo. W miejscu obecnej katedry stał natomiast kościół Santa Reparata. Rosnąca w siłę Florencja postanowiła pokazać swą potęgę, starając się przewyższyć wybudowane lub budowane właśnie przez Sienę i Pisę katedry. Pracę nad nową katedrą rozpoczęto w 1296 roku. Zlecono je Arnolfo di Cambio, a po jego śmierci kontynuatorami byli Giotto di Bondone, Andrea Pisano i Francesko Talenti. Początkowe koszty budowy pokrywane były z podatku od własności obywateli miasta, a do 1800 roku majątek każdego zmarłego florentczyka obciążany był podatkiem na katedrę. Prace nad nawą zakończono w 1378 roku, pracę nad sklepieniem - w 1380 roku, a absydy i bęben kopuły był gotowy w 1418 roku. W 1420 roku konkurs na wykonanie kopuły katedry wygrał Filippo Brunelleschi. Prace nad kopułą trwały aż do 1436 roku. Po jej ukończeniu kościół został konsekrowany. To jakim kunsztem wykazał się Brunelleschi przy projektowaniu i budowie kopuły było dla Florencji tak ważne, że jako jedyny otrzymał przywilej pochówku we wnętrzu katedry. Dodatkowo Katedra ze swoją kopułą jest dla Florencji tak ważnym obiektem, że od momentu jej konsekracji nie wybudowano w mieście żadnej wyższej budowli. Najpóźniej ukończona została fasada katedry. Przez około 300 lat nie potrafiono rozstrzygnąć konkursów na jej wykonanie. Dopiero w 1871 roku zaakceptowano projekt Emilia de Fabris. Prace nad fasadą zakończono w 1887 roku, co oznacza, że katedra powstawała przez około 600 lat. W momencie jej wybudowania była największą katedrą na świecie. Jej wnętrze może pomieścić 20 000 ludzi. Długość katedry wynosi 153 m, szerokość naw - 38 m, a wysokość wraz z kopułą to 114,5 m. Zachwycająca swym zewnętrznym pięknem katedra nieco rozczarowuje swoim wnętrzem, gdyż jest ono bardzo surowe.
Dla zwiedzających: zwiedzanie katedry jest bezpłatne, ale aby do niej wejść należy ustawić się w kolejce i spokojnie czekać około 2 godzin na wpuszczenie do wnętrza. Wchodzący przechodzą powolną i szczegółową kontrolę. Spowalnianie kontroli ma na celu ograniczanie ilości osób jednocześnie zwiedzających wnętrze katedry. Dodatkową atrakcją jest możliwość wejścia na kopułę. Jeżeli ktoś jest tym zainteresowany z dużym wyprzedzeniem musi zrobić rezerwację (wejścia o określonej dacie, godzinie i z ograniczeniem ilości osób wpuszczanych). Do wejścia na kopułę upoważnia bilet, który można nabyć w kasie Muzeum Katedralnego znajdującego się za Katedrą.