Szczecin - Zamek Książąt Pomorskich

Początki dzisiejszego zamku, który góruje nad starym miastem i widoczny jest w pełnej okazałości dla podróżnych przyjeżdżających od strony Odry, sięgają roku 1346. Przez ponad pięć wieków była to siedziba rody Gryfitów władających Księstwem Pomorskim. Po wymarciu dynastii Gryfitów w 1637 roku zamek przeszedł w ręce szwedzkie, a następnie pruskie. Poprzez umieszczenie w nim garnizonów wojskowych przyczyniono się do jego dewastacji. Odbudowa zamku miała miejsce dopiero w latach 1958-1980. Prace zmierzające do zrekonstruowania wnętrz trwają jednak niemal do dzisiaj. Obecnie oprócz muzeum w zamku odbywają się koncerty, spektakle teatralne oraz działa kino.

 

 

 

 

 

 

Edit 2025:

Nie pomnę ile lat minęło od mojej pierwszej wizyty w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie. Z uwagi na prowadzone wówczas prace remontowe moje zwiedzanie wyglądało zupełnie inaczej niż obecnie. 
Swój pobyt na Zamku rozpocząłem od poszukiwań kasy biletowej. Aby Wam zaoszczędzić biegania informuję, że bilety wstępu sprzedawane są w Centrum Informacji Kulturalnej i Turystycznej, w pomieszczeniach przy mniejszym dziedzińcu Zamku zwanym Menniczym lub Żurawim. 
Pierwszą atrakcją, którą w ramach biletu zaliczam jest Wieża Dzwonów. Jest ona częścią dawnego kościoła zamkowego pod wezwaniem św. Ottona. Wraz z iglicą mierzy 60 m, a na wysokości 36 m znajduje się platforma widokowa, z której zobaczyć można panoramę miasta. Dodam, że na platformę wchodzi się po przeszło 200 stopniach, więc zadyszka jest możliwa, ale dla widoków warto jest się nieco poświęcić.

Po zejściu z wieży kieruje się na Duży Dziedziniec, gdzie przez kilka minut podziwiam maswerki zdobiące górną kondygnację Zamku oraz Wieżę Zegarową, w której w 1693 roku na pamiątkę zwycięstwa Szwedów nad Brandenburczykami umieszczono zegar. Jest to najbardziej rozpoznawalny symbol tego miejsca.

Patrząc na Zegar po prawej stronie widoczna jest brama w której zlokalizowane jest wejście na wystawę stałą. W ramach jej zwiedzania mamy możliwość zobaczyć odrestaurowane pomieszczenia Zamku. W dwóch przepięknych salach zaprezentowane są prace malarskie oraz rzemiosło artystyczne z okresu XVI - XVII wieku, które mogło stanowić wyposażenie dworów lub bogatych domów mieszczańskich. 

W tej części ekspozycji znalazły się również sarkofagi książąt z dynastii Gryfitów. Wykonane w XVI i XVII wieku są najcenniejszymi pamiątkami po panujących na tych terenach władcach. 

Ostatnie pomieszczenia w tej części zwiedzania Zamku to jego lochy. Należą one do najstarszych oryginalnych fragmentów budowli. Znajdują się pod Wieżą Więzienną, która znajduje się w skrzydle południowym wzniesionym w latach 1435-90. Do lochów schodzimy schodami umieszczonymi w grubości murów Zamku. Zobaczymy tutaj dwie cele o wysokości 4 metrów i łączący je korytarz przeznaczony dla pilnującego skazańców strażnika.

Na koniec powracam na Duży Dziedziniec, aby w skrzydle po lewej stronie od zegara odnaleźć wejście do pomieszczeń wykorzystywanych na wystawy czasowe. Ja mam okazję trafić na wystawę poświęconą Bogusławowi X - jednemu z najważniejszych przedstawicieli rodu Gryfitów. Wystawę rozpoczyna film utrzymany w konwencji materiałów publikowanych na mediach społecznościowych przez obecnych influencerów. Przyznać muszę, że podoba mi się ta forma i mam nadzieję, że filmik nie pójdzie w zapomnienie, ale będzie można odnaleźć go także gdzieś w internecie. A po filmie pozostaje jeszcze podziwianie tradycyjnych zabytków w postaci dokumentów, grafik, rycin, malarstwo z okresu XV i XVI wieku, które mają nam przybliżyć kontekst funkcjonowania tego regionu w stosunku do ówczesnej Europy.

http://zamek.szczecin.pl

Szczecin - Muzeum Narodowe

Muzeum utworzone zostało w 1945 roku przejmując zbiory znajdujące się w Stadtmuseum oraz Pommersches Landesmuseum. W późniejszym czasie zbiory powiększały się o kolejne zabytki sprawiając, że obecnie jest ono największą instytucją kulturalną województwa zachodniopomorskiego. Wśród ponad 150 tyś. obiektów znajdujących się w posiadaniu Muzeum znaleźć można dzieła sztuki dawnej i współczesnej, eksponaty archeologiczne, a także cenne numizmaty. Muzeum posiada największą w Polsce ekspozycję sztuki afrykańskiej. Tutaj również zobaczyć można spuściznę po książętach z dynastii Gryfitów, której najcenniejszym eksponatem jest Portret Filipa I namalowany przez  Lucasa Cranacha Młodszego. Główny gmach Muzeum zlokalizowany jest na Wałach Chrobrego. Budynek powstał w latach 1908-1911 z pierwotnym przeznaczeniem na sale ekspozycyjne Muzeum.

 

Edit 2025:

Po dziesięciu latach od mojej wcześniejszej publikacji, powracam do Szczecina i tym razem mam możliwość zwiedzenia wystaw prezentowanych w głównym gmachu Muzeum Narodowego.

Szczecińskie Muzeum jest jednym z dziewięciu w Polsce noszących miano Narodowych. Status ten uzyskało w 1970 roku. Swoją główną siedzibę Muzeum dzieli z Teatrem Powszechnym. Niestety podczas mojej wizyty z uwagi na prace remontowe nie miałem okazji zobaczyć wszystkiego co oferuje Muzeum, ale mimo to, cieszę się z mojego zwiedzania tej placówki.
Największe wrażenie wywarły na mnie zbiory sztuki średniowiecznej prezentowane na wystawie "Misterium Światła". Zgromadzone tu zabytki pochodzą z kościołów rozsianych na Pomorzu. Witają nas gotlandzkie kolumny pochodzące z klasztoru cysterskiego w Kołbaczu za którymi wkraczamy pomiędzy drewniane rzeźby świętych. Jednak największe wrażenie wywiera na mnie sala główna, w której najważniejszym i największym eksponatem jest Krucyfiks Kamieński. Tuż za nim, stanowiąc niejako tło dla Krucyfiksu, wzrok przyciąga poliptyk z kościoła św. Jana w Stargardzie.

Drugą - nie mniej interesującą - jest wystawa sztuki XVI i XVII wiecznej zatytułowana "Ukryte znaczenia". Zgromadzone tu zabytki ukazują wpływ sztuki zachodnioeuropejskiej na artystów tworzących na Pomorzu. Nurty renesansu i wczesnego baroku, to jedno, ale na tworzoną w tym regionie sztukę wpływ mają również przemiany związane z reformacją. Wszystko to mamy możliwość zaobserwować w prezentowanych tutaj eksponatach.

Na koniec zwiedzania udaję się na znajdujący się na piętrze hol, gdzie zobaczyć można największą w Europie kolekcję rekonstrukcji antycznych posągów. Tradycja tworzenia tych kopii sięga końca XIX wieku, a w Szczecinie propagatorem tej mody był Heinrich Dohrn - przyrodnik, humanista i kolekcjoner. Obiekty prezentowane na tej wystawie powróciły do Muzeum w 1994 roku. 
Niestety bogate zbiory etnografii i sztuki afrykańskiej pozostały dla mnie niedostępne. Mam nadzieję, że za X lat być może znów tu zawitam, a wówczas zobaczę to co mnie ominęło.

http://muzeum.szczecin.pl/