Brodnica - Muzeum

Muzeum w Brodnicy powstało w 1973 roku. Początkowo funkcjonowało jako Muzeum Regionalne, ale od 1999 roku jego nazwa brzmi po prostu Muzeum w Brodnicy. Swoją kolekcję 50 tys zabytków prezentuje w trzech lokalizacjach rozrzuconych po miasteczku.

ZAMEK

Najstarszym budynkiem Muzeum są pozostałości pokrzyżackiego Zamku. Jego budowa rozpoczęła się około 1285 roku jako siedziba komturów. Początkowo były to zabudowania drewniane, które dopiero w latach 1303-39 zastąpiono murowanymi. W 1466 roku po zawarciu drugiego pokoju toruńskiego Brodnica weszła w granice Polski, a Zamek do 1772 roku stał się siedzibą starostów. W latach 1605-25 funkcję tę sprawowała siostra Zygmunta III Wazy - Anna Wazówna. Największe zniszczenia na Zamku miały miejsce podczas Potopu Szwedzkiego. W 1842 roku na polecenie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma IV zaprzestano dewastacji tego miejsca, a ocalałą wieżę nakazał naprawić. Do prac konserwatorskich powrócono po II wojnie światowej. Odbywały się one w latach 1953-57 oraz 1970-76. Po ich zakończeniu w piwnicach zorganizowano sale muzealne, a wieżę udostępniono jako punkt widokowy. Z wysokości 54 metrów można podziwiać panoramę miasta i okolicy.

BRAMA CHEŁMIŃSKA

Brama Chełmińska to drugi według powstania budynek zajmowany przez Muzeum. Brama jest najokazalszym i najlepiej zachowanym tego rodzaju obiektem z czasów krzyżackich. Wzniesiono ją w okresie 1310-30 jako jeden z elementów murów miejskich. W XIX wieku w jej pomieszczeniach ulokowano więzienie. Od 1973 roku przeznaczona na funkcje muzealne. W salach znajdujących się w Bramie oraz przyległej kamienicy Muzeum prezentuje wystawy czasowe.

SPICHLERZ

Ten renesansowy spichlerz jest główną siedzibą Muzeum. To ostatni z trzech budynków należący do Muzeum. Jednocześnie jest on najmłodszy, bo wybudowany w 1604 roku. Początkowo był on dwukondygnacyjny, obecnie czterokondygnacyjny. Obok pomieszczeń administracyjno-biurowych znajdują się tu również sale ekspozycyjne. Podczas mojej wizyty miałem okazję zapoznać się z bardzo ciekawą wystawą Centrum Edukacji Ekologicznej. Jej najciekawszym elementem są duże akwaria w których prezentowane są okazy ryb, złapanych w przepływającej przez Brodnicę Drwęcy.

http://portal.muzeum.brodnica.pl/

Bydgoszcz - Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego - Dom Leona Wyczółkowskiego

Leon Wyczółkowski zaliczany jest do grona wybitnych przedstawicieli Młodej Polski w zakresie realizmu. Urodził się niedaleko Garwolina 24 kwietnia 1852 roku. Talent malarski szkolił początkowo u Wojciecha Gersona, aby następnie udać się do Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Po powrocie do Polski kontynuował naukę w krakowskiej Akademii pod okiem Jana Matejki. Wielokrotnie bywał w Paryżu, gdzie miał okazję podziwiać prace impresjonistów, co miało wpływ na jego malarstwo. W jego życiorysie artystycznym wyróżnia się trzy najważniejsze okresy. Pierwszy z nich - warszawski - przyniósł mu dosyć szybko ustaloną pozycję malarza. Powstawały wówczas najczęściej wykonywane na zamówienie portrety. Pobyt w Warszawie przeplatany był wyjazdami do Ukrainy, gdzie również powstawały wybitne prace. Od 1895 roku wraz z powołaniem na wykładowcę Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie rozpoczyna się drugi okres - krakowski. Pojawiają się prace związane z symbolizmem, a z czasem stopniowe odchodzenie od malowania olejem na rzecz pasteli i akwarel, a także kredy i tuszu. Oprócz portretów i autoportretów powstają pejzaże, sceny rodzajowe, martwe natury i kwiaty. Z czasem przychodzi zainteresowanie również grafiką jako oddzielnym środkiem wyrazu. W 1919 roku zostaje profesorem, a wśród jego uczniów na czoło wybija się np. Wojciech Weiss. W 1922 roku wiąże się z Wielkopolską, a konkretnie Poznaniem. Rozpoczyna się okres wielkopolsko-pomorski. Przekazuje kolekcję sztuki wschodniej do Muzeum Wielkopolskiego za co w podzięce otrzymuje dworek w Gościeradzu pod Bydgoszczą. Spędza w nim czas w okresach letnich. Często odwiedza wówczas Bydgoszcz i w 1924 roku postanawia przekazać miastu swoje pierwsze prace. Od tego momentu rozpoczyna się w bydgoskim Muzeum tworzenie kolekcji malarstwa Wyczółkowskiego. Pierwsza wystawa pokazana jest już w 1924 roku, a następna 10 lat później. Kres życia malarza następuje w 1936 roku. Zgodnie z jego wolą, wdowa po artyście przekazuje do Bydgoszczy jego spuściznę w postaci 425 prac, szkicowników, pamiątek osobistych i całe wyposażenie pracowni. Obecnie w zbiorach Muzeum znajduje się 691 pozycji w tym 20 szkicowników zawierających 597 szkiców. Od 2009 roku zbiór ten można oglądać w Domu Wyczółkowskiego.
Nazwa tego miejsca jest mylna, Wyczółkowski nie ma bowiem z nim nic wspólnego. Budynek ten został wybudowany w latach 1899-1902 jako obiekt mieszkalny dla zarządu Młynów Rothera. W 1975 roku został oddany w użytkowanie, a od 1994 roku przeszedł na własność Muzeum Okręgowego. Po przeprowadzeniu odpowiednich prac pomieszczenia zostały dostosowane do potrzeb prezentacji zbiorów związanych z malarzem. Na parterze znajdują się prace malarskie. W salonie zielonym pokazywane są prace z okresu krakowskiego, malarstwo górskie z częstych pobytów artysty w Zakopanem oraz prace powstałe w Ukrainie. W znajdującym się obok salonie niebieskim obejrzeć można portrety, miejskie pejzaże i kwiaty. Na piętrze natomiast zaprezentowano dwie pracownie Wyczółkowskiego. W pierwszej z nich - malarskiej - zaaranżowanej na miejsce pracy twórczej, prezentowane są kolejne prace, szkice i nieukończone dzieła. Ciekawostką jest sztaluga na szynach zwana przez Wyczółkowskiego "tramwajem gościeradzkim". Druga pracownia pokazuje artystę jako grafika. Uzupełnieniem ekspozycji są liczne pamiątki ukazujące prywatne życie artysty. 

https://muzeum.bydgoszcz.pl/budynki/dom-leona-wyczolkowskiego/

Ostromecko - Zespół Pałacowo-Parkowy - Kolekcja Zabytkowych Fortepianów im. A. Szwalbego

Ostromecko to wieś o charakterze letniskowym dla położonej tuż obok Bydgoszczy. W 1748 roku właścicielem tej wioski wraz z przyległymi terenami stał się późniejszy wojewoda pomorski  Paweł Michał Mostowski herbu Dołęga. Ciesząc się względami rodziny Czartoryskich, a także króla Augusta III postanowił wybudować w miejscu skromnego dworu pałac w stylu barokowym. Niestety zmiany na szczytach władzy oraz rozrzutność wojewody doprowadziły do utraty tego majątku. Przez kolejne lata wieś zmieniała swoich właścicieli, aby w 1804 roku stać się własnością bogatego kupca z Grudziądza Jakuba Martina Schönborna. Nowy właściciel - prawdopodobnie chcąc podkreślić swoją majętność - postanowił w 1832 roku o budowie kolejnego pałacu. Nowa rezydencja stanęła w miejscu nieukończonego ratusza, wznoszonego przez Mostowskiego. Autorem projektu tego późnoklasycystycznego pałacu był Karl Friedrich Schinkler. Jednocześnie pomiędzy pałacami przystąpiono do urządzania parku krajobrazowego w stylu angielskim. W 1873 roku doszło do połączenia rodu Schönborn z rodziną Avenslebenów. Pod koniec XIX wieku majątek w Ostromecku zaliczał się do jednego z największych w tej okolicy. Miało to wpływ na zabudowania pałacowe. Nowy Pałac był rozbudowywany (postała m.in. sala balowa i rozległe tarasy), a stary Pałac zaczęto traktować jako Pałacyk Myśliwski. Oficjalnie Avenslebenowie-Schönbornowie byli właścicielami tego miejsca do końca II wojny światowej. Losy rodziny w okresie wojny były dosyć zagmatwane, gdyż jeden z braci opowiedział się po stronie Polski, a drugi po stronie Niemiec. W samym Ostromecku w Starym Pałacu zorganizowano obóz jeniecki, a w Nowym Pałacu kwaterowali żołnierze Wermachtu. Po wojnie majątek został znacjonalizowany. W latach 1946-89 umieszczono tutaj Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla dzieci słabosłyszących i niesłyszących. W 1985 roku Stary Pałac został przejęty przez Filharmonię Pomorską w Bydgoszczy. Jej dyrektor Andrzej Szwalbe miał marzenie, aby z majątku w Ostromecku uczynić "Drugi Willanów". W związku z tym zgromadzono tu kolekcję fortepianów i dzieł sztuki oraz urządzano koncerty artystów międzynarodowej rangi. Bywali tutaj m.in. Krzysztof Penderecki oraz Henryk Mikołaj Górecki. W 2000 roku właścicielem Pałacu Nowego stało się miasto Bydgoszcz oddające go pod zarząd Miejskiego Centrum Kultury. Pozwoliło to na rozpoczęcie prac konserwatorskich i przywracanie blasku zaniedbanym wnętrzom. Obecnie w Pałacu Nowym znajduje się elegancka restauracja i pokoje gościnne. Lecz na turystów czeka możliwość zwiedzania kilku pomieszczeń prezentujących historię tego miejsca. A w Pałacu Starym nadal prezentowana jest kolekcja ponad 50 pianin i fortepianów. Pod względem ilości jest to trzeci zbiór tego rodzaju w kraju. 

Pałac Stary i Kolekcja Fortepianów

Pałac Nowy

https://palaceostromecko.pl/