Ogród zoologiczny w Poznaniu założono w 1871 roku i od tego momentu działa bez przerwy. Jest jednym z najstarszych ogrodów zoologicznych na świecie. Mnie najbardziej zaskoczyło, że tak naprawdę to dwa ogrody położone w dwóch różnych częściach miasta.
Stare ZOO
To właśnie tutaj zaczyna się historia tego Ogrodu. W 1871 roku członkowie kółka kręglarskiego umówili się, że na urodziny prezesa każdy z nich podaruje solenizantowi zwierzę. W większości były to zwierzęta domowe lub gospodarskie, ale trafiły się również: małpa i tresowany niedźwiedź. Wszystkie zwierzęta trafiły do Zwierzyńca powstałego w ogrodzie restauracji dworca Kolei Stargardzko-Poznańskiej. Mieszkańcy miasta polubili to miejsce i zwierzęta i powoli donosili kolejne, a koszty utrzymania rosły. Wprowadzono opłatę za wstęp, a miasto przydzieliło subwencję dla dalszego rozwoju Ogrodu. W 1895 roku do Ogrodu sprowadzono słonia indyjskiego. W 1907 roku ZOO w Poznaniu stało się jednym z najbardziej prężnie działających w Europie Środkowej. Rocznie odwiedzało go 250 tys. osób na których czekało około 900 zwierząt z 400 gatunków. Niestety załamanie dobrej passy przyszło tuż przed wybuchem I wojny światowej, a sama wojna dopełniła sprawy. W 1919 roku Zoo przejęły władze polskie, ale z całej kolekcji zwierząt udało się uratować tylko 243 sztuki. W okresie międzywojennym podjęto wiele działań zmierzających do odtworzenia świetności tego miejsca. Sprowadzono wiele nowych gatunków zwierząt, m.in. tygrysa bengalskiego. lamparty, szakale, hieny, niedźwiedzie polarne, lwy morskie i żubry. Po kilku latach kolejnymi gatunkami były szympansy, hipopotam nilowy i gnu pręgowane. Niestety II wojna światowa była kolejną tragedią jaka mocno dotknęła ZOO w Poznaniu. Końca wojny doczekało zaledwie 176 zwierząt. W odtworzeniu tego miejsca pomogło sprowadzenie zwierząt z niewielkiego zwierzyńca w Lesznie oraz wsparcie jakie udzielił Ogród Zoologiczny we Wrocławiu. Niestety lokalizacja w centrum miasta, które rozwijało się i obudowywało teren ZOO wymusiło w 1974 roku utworzenie Nowego Zoo. Większość dużych zwierząt przeniesiono na wybiegi na nowym terenie, a w Starym ZOO pozostawiono gatunki udomowione oraz niewielkie rozmiarami zwierzęta orientalne. W 2009 roku teren Starego ZOO stał się ogólnodostępnym parkiem do którego wstęp jest wolny. Jedynie zwiedzanie pawilonu zwierząt zmiennocieplnych wymaga wykupienia biletu.
Nowe ZOO
W 1974 roku w setną rocznicę powstania ZOO w Poznaniu otwarto dla zwiedzających Nowe ZOO zlokalizowane na Białej Górze. Zajmuje ono obszar ponad 120 ha co powoduje, że jest to drugi co do wielkości ogród zoologiczny w Polsce. Nowe ZOO słynie z kolekcji ptaków drapieżnych i sów, która jest jedną z najbogatszych w Europie. Na mnie jednak największe wrażenie zrobił wybieg i pawilon dla słoni.
Wśród zwierząt, które zobaczyć można w Nowym ZOO znajduje się wiele gatunków zagrożonych wyginięciem, m.in. kazuar hełmiasty, jeleń baweański, jeleń Alfreda, tygrys syberyjski, słoń afrykański, suseł moręgowany czy żubr.
Kolej Parkowa Maltanka
Aby dojechać do Nowego ZOO można skorzystać z Maltanki. Jest to kolejka wąskotorowa, której trasa ma niecałe 4 km. Zatrzymuje się na czterech przystankach. Podróż rozpocząć można w okolicy Ronda Śródka i podziwiając jezioro oraz atrakcje Malty dotrzeć do ZOO. Rocznie z Maltanki korzysta około 200 tys. pasażerów.
