Peterhof - Wielki Pałac (Большой Петергофский дворец)

Peterhof to 1000 hektarowy park w którym mieści się pięć pałaców oraz ogromna ilość fontann uatrakcyjniających spacer po parku. Woda towarzyszy nam prawie przez cały czas od opuszczenia murów pałacowych. Powstanie tego kompleksu to zasługa Piotra I, chociaż de facto to jego żona Katarzyna podpowiedziała mu gdzie najlepiej zlokalizować ten "przydrożny apartament". Budowa tego miejsca trwała siedem lat od 1714 do 1721 roku.
Wielki Pałac to najważniejsza carska rezydencja tego kompleksu. Jest to dzieło Jeana-Baptiste'a Le Blond'a, przebudowane w znacznej mierze przez Francesca Bartolomea Rastrellego - ulubionego architekta carycy Elżbiety. Zwiedzając pałac zobaczyć można jak odmiennym gustom architektonicznym hołdowały dwie najważniejsze gospodynie tego miejsca: Katarzyna II i Elżbieta. Szlachetność antyku miesza się kolejnymi salami z ciężko złotym barokiem.
Z tarasu przed pałacem widać piękną panoramę Zatoki Fińskiej oraz w pełnej okazałości Wielką Kaskadę. Jest to największy XVIII wieczny tego typu kompleks. Składa się on z 37 złoconych posągów, 64 fontann i 142 wodotrysków. Najważniejszą częścią Wielkiej Kaskady jest fontanna "Samson rozdzierający paszczę lwa" upamiętniająca zwycięstwo Piotra I nad Karolem XII w bitwie pod Połtawą. Z paszczy lwa wytryska 20 metrowy słup wody.
Z ciekawostek: miejsce to odwiedzane jest corocznie przez 4 miliony osób. Woda do parku dostarczana jest z odległych o 22 km Wzgórz Ropszyńskich. Wszystkie fontanny potrzebują dziennie 100 tys. m3 wody.

 

 

 

 

 

 

 

http://peterhofmuseum.ru/

Wrocław - Wystawa "7 cudów Wrocławia i Dolnego Śląska"

W ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury w Sali Mieszczańskiej Ratusza do 14 maja oglądać można wystawę "7 cudów Wrocławia i Dolnego Śląska". Tytułowe 7 cudów to elementy kultury związane z miastem i regionem. Są to: krajobraz, język, sztuka, nauka, architektura, religia i spotkanie. Obok reprodukcji na wystawie znalazły się również oryginalne eksponaty wśród których wymienię np. Księgę Henrykowską. Wystawa ma charakter multimedialny co zachęca do jej odwiedzin całe rodziny.

 

 

 

 

http://www.7cudow.eu

Zabrze - Zabytkowa Kopalnia Guido

Kopalnia Guido założona została w 1855 roku przez hrabiego Guido Henckel von Donnersmarcka. Hrabia wymyślił sobie, że skoro znajdująca się nieopodal kopalnia Królowa Luiza wydobywa znaczne ilości czarnego złota, a zapotrzebowanie na węgiel stale rośnie to i on powinien na tym interesie nieźle zarobić. Niestety jak się okazało biedny hrabia przeliczył się, gdyż kopalnia jego powstała w miejscu uskoku tektonicznego i nie miała dobrego dostępu do wystarczających pokładów węgla. Ostatecznie w 1887 roku kopalnia została sprzedana państwu.
Obecnie kopalnia Guido funkcjonuje jako skansen unikalny na skalę światową. Turyści mogą zapoznać się z realiami pracy górnika zjeżdżając na dwie głębokości. Płytsza z nich znajduje się 170 metrów pod ziemią. Na tym poziomie znajduje się ekspozycja pokazująca historię kopalni oraz jak wyglądała praca w takim miejscu na przełomie XIX i XX wieku. Drugi poziom znajduje się na głębokości 320 metrów. Na tym poziomie prezentowane są bardziej współczesne maszyny i urządzenia górnicze. Na tej głębokości można również odwiedzić pub, aby napić się piwa czy skosztować żurku. Poruszanie się po kopalni możliwe jest wyłącznie w towarzystwie przewodnika (na trasie zwiedzania - w cenie biletu) lub pracownika pubu (chcąc ją opuścić i wyjechać na powierzchnię). Na poziom 320 nie powinny udawać się osoby z problemami zdrowotnymi, a także dzieci poniżej 6 roku życia.
Gorąco zachęcam do odwiedzenia tego miejsca, gdyż ja po zwiedzaniu mogłem skonfrontować moje wyobrażenia o pracy górnika z rzeczywistością, którą tam poznałem.

 

 

 

 

Sugeruję wcześniejszą telefoniczną rezerwację biletów.

Uzupełnienie:
Dzień po publikacji postu za pośrednictwem mediów dowiedziałem się, że kopalnia otworzyła nową atrakcję. Jest to dodatkowy poziom na głębokości 355, gdzie turyści wcielają się w rolę górników wydobywających urobek. Jednym słowem - trzeba będzie odwiedzić Guido jeszcze raz :)

http://www.kopalniaguido.pl

Moskwa - Robotnik i Kołchoźnica (Рабочий и Колхозница)

Wpis ten prześladował mnie już od dłuższego czasu, ale nie wiedziałem jak się za niego zabrać. I właśnie kilka dni temu natrafiłem na następujące słowa:

"... Nad ogołoconym lasem unosiły się dwa kolosy - Robotnik i Kołchoźnica, chwyciwszy się w swojej dziwnej pozie, ni to ślizgając się po lodzie, ni to wirując w tangu, ale bez patrzenia na siebie, aseksualnie. Na co patrzą? Ciekawe, czy ze swojej wysokości widzą to, co za horyzontem? ..."

Powyższy cytat pochodzi z książki Dmitrya Glukhovsky'ego "Metro 2035". Kto jeszcze nie zna jego książek to czas to nadrobić.
Ale wracając do pary, która mnie przywiodła do tego wpisu. Pamiętam, że każdy film rosyjski puszczany w telewizji za moich dziecięcych lat rozpoczynał się wizerunkiem tej właśnie pary pompatycznie oświetlonej snopami z reflektorów. Robotnik i Kołchoźnica to pomnik powstały na potrzeby pawilonu rosyjskiego na wystawę światową w Paryżu w 1937 roku. Autorami tego dzieła są Wiera Muchina i Borys Jofan. Rzeźba ta uzyskała miano wzorca socrealizmu. Po wystawie w Paryżu powróciła do Moskwy i ustawiona została przed wejściem na teren Ogólnorosyjskiego Centrum Wystawowego. W 2009 roku miało miejsce ponowne (bardzo huczne) odsłonięcie pomnika po jego renowacji. Posadowiony został on na wyższym postumencie, a pod stopami Robotnika i Kołchoźnicy znajduje się jeden z pawilonów wystawowych.

 

 
http://vdnh.ru/

Wenecja - Dzwonnica św. Marka (Campanile di San Marco)

Dzwonnica św. Marka jest najwyższą budowlą w Wenecji. Jej wysokość sięga 99 metrów. Zbudowana została w 912 roku na niezbyt głębokich fundamentach. Wystawiona na nieprzychylne warunki atmosferyczne oraz podmywana słoną wodą runęła w 1902 roku. Po tym wydarzeniu podjęto decyzję o jej odbudowie. Prace te ukończono w 1912 roku. Obok funkcji dzwonnicy wieża ta wykorzystywana była jako latarnia, wiatrowskaz i wieża strzelnicza. W 1609 roku Galileusz zamontował na jej szczycie lunetę, aby zaprezentować jej działanie doży.
Obecnie na szczyt wieży turystów wwozi winda. Ze szczytu rozciąga się widok na dachy przyległej Bazyliki, Pałacu Doży oraz na plac św. Marka. Na szczycie znajduje się sklepik z pamiątkami. Miałem to szczęście, że znalazłem się na górze w momencie dzwonienia dzwonów. Masakryczne przeżycie. Ale wszystkich nas - w tym czasie tam będących - rozbawiło zachowanie sprzedawcy ze sklepiku, który ze stoickim spokojem tuż przed największym hałasem założył stopery i nauszniki.