Warszawa - Muzeum Pałacu Króla Jana III Sobieskiego

Jan III Sobieski zapisał się w historii naszego kraju jako jeden z najwybitniejszych monarchów i wodzów. Zanim jednak objął tron, jako jeden z pierwszych zdradził nasz kraj oddając się pod protekcję Karola X Gustawa. Czyn ten, podobnie jak wielu innym spośród szlachty, wybaczono Sobieskiemu. W 1665 roku u boku Sobieskiego pojawiła się Maria Kazimiera. To głównie dzięki niej Sobieski wspinał się po szczeblach kariery, odpłacając Marysieńce wielką miłością i przywiązaniem. W wyniku elekcji w 1674 roku obrany został na króla, na polskim tronie zasiadał przez 22 lata. Jego największym zwycięstwem była bitwa pod Wiedniem w 1683 roku. Po tym wydarzeniu papież Innocenty XI uhonorował go tytułem Obrońcy Wiary.
Od trudów rządzenia krajem i toczenia kolejnych bitew Sobieski znajdował wytchnienie w swej rezydencji w Wilanowie. Ten barokowy Pałac wzniesiono w latach 1681-1696, a skrzydła boczne dobudowano w latach 1720-1729 już po śmierci króla. Jednym z kolejnych właścicieli Pałacu był Stanisław Kostka Potocki, który w 1805 roku udostępnił go zwiedzającym. Było to jedno z pierwszych publicznych muzeów w Polsce. Od 1892 do 1945 roku Pałac pozostawał w rękach rodu Branickich. W czasie II wojny światowej został rozgrabiony. Z jego wnętrz wywieziono 80% wyposażenia. Po wojnie Pałac wraz z przylegającymi do niego ogrodami przeszedł na własność Skarbu Państwa. Od roku 1962 po przeprowadzeniu prac konserwatorskich został udostępniony do zwiedzania jako oddział Muzeum Narodowego w Warszawie. Od 1995 roku funkcjonuje jako samodzielna placówka muzealna.
Zwiedzanie Pałacu odbywa się według określonych godzin wejścia do wnętrza. Termin i godzinę zwiedzania można również zarezerwować na stronie internetowej Muzeum. Dla zainteresowanych za dodatkową opłatą udostępniana jest aplikacja będąca audioprzewodnikiem. Niestety treści pokazywane w aplikacji nie różnią się niczym od opisów, które odnaleźć można obok najciekawszych obiektów na trasie zwiedzania, dlatego uważam ten wydatek za naciąganie nieświadomych turystów. Zwiedzając Pałac warto zwrócić uwagę m.in. na:
- "Portret Stanisława Kostki Potockiego na koniu" pędzla Jacques’a-Louisa Davida, który znajduje się w Sali Białej i jest jednym z najcenniejszych dzieł sztuki w Polsce
- Bibliotekę Króla, a szczególnie katalog książek znajdujący się na suficie, oraz podłogę, która oryginalnie zachowała się od czasów Sobieskiego
- przylegającą do Biblioteki Kaplicę wzniesioną w XIX wieku w miejscu śmierci króla
- dekorację sufitów Antykamery i Sypialni Króla - są to jedne z najcenniejszych zabytków sztuki baroku w Polsce
Niestety część pomieszczeń Pałacu jest wyłączona ze zwiedzania. Lecz to co można zobaczyć zachwyca. Zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz.
Dodam również, że w okresie jesienno-zimowym na zainteresowanych czeka Królewski Ogród Światła, czyli tysiące kolorowych diod nadających otoczeniu pałacowemu wyglądu jak z najlepszych reklam, pewnego niezbyt zdrowego gazowanego napoju.

https://www.wilanow-palac.pl

Żarnowiec - Muzeum Marii Konopnickiej

W 1902 roku Maria Konopnicka obchodziła swoje 60 urodziny oraz jubileusz 25-lecia pracy pisarskiej. Z tej okazji w 1903 roku otrzymała od narodu polskiego dar w postaci dworku w Żarnowcu. Co ciekawe w historii Polski tylko Maria Konopnicka i Henryk Sienkiewicz zostali wyróżnieni takim darem. Dworek powstał w XVIII wieku, a pod koniec XIX wieku został przebudowany. Oprócz dworku Konopnicka otrzymała przylegający do niego park o powierzchni 3 ha. Razem z Konopnicką w Żarnowcu zamieszkała jej bliska przyjaciółka malarka Maria Dulębianka. Konopnicka przebywała w dworku tylko w okresach wiosenno-letnich, pozostały czas spędzając w podróżach do Austrii, Francji, Niemiec, Włoch i Szwajcarii. Stąd również udała się w 1910 roku do sanatorium we Lwowie, gdzie zmarła na zapalenie płuc.
Po śmierci Konopnickiej dworek stał się własnością jej dwóch córek: Zofii Mickiewiczowej i Laury Pytlińskiej. W 1956 roku tuż przed śmiercią Zofia Mickiewiczowa przekazuje dworek wraz z parkiem narodowi polskiemu, co pozwala na powołanie w tym miejscu w 1957 roku Muzeum. Po przeprowadzeniu odpowiednich prac remontowych i przygotowawczych Muzeum udostępniono zwiedzającym w 1960 roku. W 1991 roku powiększono powierzchnię ekspozycyjną o dodatkowe sale w znajdującym się kilka kroków od dworku Lamusie (dawnym spichlerzu). Obecnie zwiedzanie rozpoczyna się właśnie od tego miejsca. Zgromadzono tu listy, rękopisy i pierwodruki dzieł pisarki. Dodatkowo zobaczyć można zbiór stylowych kałamarzy i przyborów do pisania. W tle odtwarzane jest jedno z najbardziej znanych dzieł Konopnickiej, wiersz "Rota". Wchodząc do dworku zobaczyć można pomieszczenia mieszkalne zajmowane przez Konopnicką: sień, pokój kredensowy, kuchnię, jadalnię i gabinet. Część pomieszczeń zaadaptowano do celów prezentacji darów jakie Konopnicka otrzymała z okazji jubileuszu pracy. Osoby zwiedzające dworek indywidualnie mogą także wejść na piętro, gdzie zobaczyć można pomieszczenia zajmowane przez Marię Dulębiankę.
Dworek zwiedza się wyłącznie w towarzystwie przewodnika (usługa oprowadzania po ekspozycji zawarta jest w cenie biletu).

https://muzeumzarnowiec.pl

Mielec - Muzeum Historii Regionalnej

Chociaż pierwsze Muzeum w Mielcu powstało w 1964 roku z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Ziemi Mieleckiej, to dopiero z dniem 1.01.1978 formalnie powołano do działalności Muzeum Regionalne jako instytucję państwową. Jako siedzibę dla utworzonego Muzeum wskazano kilka pomieszczeń przy ul. Mickiewicza 13, ale były one tak małe, że nie można było zorganizować wystawy. Dodatkowo zapełniły się gromadzonymi eksponatami tak szybko, że rozpoczęto starania o pozyskanie większego lokalu. W 1983 roku dla celów Muzeum przekazano Pałacyk Oborskich. Była to siedziba rodu Oborskich herbu Kolumna powstała w 1905 roku wg projektu Kazimierza Hołubowicza. Oborscy przybyli do Mielca z Podlasia po wydarzeniach powstania styczniowego. W Pałacu rodzina zgromadziła liczne dzieła sztuki i bogatą bibliotekę. Pałacyk pozostawał w rękach Oborskich do 1944 roku, potem przeszedł w ręce państwa i uległ sporym zniszczeniom. Aby Muzeum mogło we wnętrzach rozpocząć funkcjonowanie Pałacyk wymagał wielu prac remontowych. Gruntowną restaurację Pałacyku przeprowadzono w latach 1993-2001.
Zbiory prezentowane w Muzeum sprawiają wrażenie skromnych. Na wystawach stałych zobaczyć tu można nieliczne pamiątki po rodzinie Oborskich, pamiątki związane z historią miasta, przedmioty codziennego użytku będące wyposażeniem domów mieszczańskich w Mielcu oraz przedmioty pozyskane podczas prac archeologicznych (m.in. kieł i kości mamuta).

https://www.muzeum.mielec.pl/