Rozewie - Latarnia Morska

Latarnia Morska w Rozewiu jest najstarszą tego typu budowlą na naszym wybrzeżu. Powstała w 1822 roku, ale już dużo wcześniej miejsce to uważane było za bardzo ważny punkt nawigacyjny. Co ciekawe bardzo często Latarnię tę mylono z tą znajdującą się na Helu. Dlatego w 1875 roku obok już istniejącej zbudowano drugą latarnię. Dzięki temu zdublowano światła co odróżniało Rozewie od pozostałych punktów nawigacyjnych.
Pierwsza Latarnia była dwukrotnie przebudowywana. Po raz pierwszy w 1910, a po raz drugi w 1978 roku. Przyczyną tych prac były drzewa, które rosnąc wymuszały podnoszenie jej wysokości, ale także zmiany źródeł światła i ich zasilania. Od 1910 roku na szczycie zamontowano oświetlenie elektryczne, dla którego źródłem energii były generatory prądotwórcze znajdujące się w maszynowni obok Latarni. W okresie międzywojennym Latarnię odwiedził Stefan Żeromski, a spostrzeżenia jakich dokonał podczas swojego pobytu w tym miejscu wykorzystał w powieści "Wiatr od morza". Na pamiątkę tego faktu w 1933 roku Latarnię nazwano jego imieniem.
Obecnie Latarnia ma wysokość 32,7 metra. Jej światło widać z odległości 26 Mm. W okresie od maja do końca września turyści mogą ją zwiedzać. Od 1963 roku w jej wnętrzu znajduje się małe Muzeum Latarni Morskich, które przybliża historię funkcjonowania takich obiektów na wybrzeżu oraz prezentuje modele poszczególnych latarni. Dodatkowo zobaczyć można eksponaty związane z historią samej Latarni w Rozewiu. Zwiedzający mogą również obejrzeć wnętrze maszynowni oraz tzw. "Stodołę" w której prezentowane są prace plastyczne o tematyce marynistycznej.
Druga Latarnia powstała zaledwie 190 metrów od pierwszej. Jej wysokość wynosiła 28,8 metra. Latarnia ta funkcjonowała w latach 1875 - 1910. Po tym czasie wykorzystywano ją jako wieżę obserwacyjną oraz do lokalizacji anteny radaru WOP. Od 1 maja 2022 roku dzięki staraniom Towarzystwa Przyjaciół Narodowego Muzeum Morskiego Latarnia została udostępniona turystom.

Hel - Latarnia Morska

Hel zawsze kojarzył mi się z miasteczkiem na końcu Polski. A prawie na samym końcu tego miasteczka znajduje się Latarnia Morska.
Prawdopodobnie już w średniowieczu w tym miejscu palono ogień mający wskazywać koniec cypla i pomagać w bezpiecznej żegludze. W połowie XVII wieku zbudowano specjalny żuraw drewniany, na szczycie którego znajdował się kocioł z palącym się węglem. Niestety po 20 latach korzystania z niego żuraw spłonął. Po tym fakcie kilkakrotnie stawiano nowe latarnie drewniane, które z różnych powodów ulegały zniszczeniom. Budowę pierwszej murowanej Latarni w Helu rozpoczęto dopiero w 1806 roku. Prace te zakończono po 20 latach. Nowa latarnia miała 42 metry wysokości, kształt okrągłej wieży, a źródłem światła było 6 lamp na olej rzepakowy. Prawie sto lat później zainstalowano lampy naftowe, a od 1938 roku światło pochodziło z żarówki elektrycznej o mocy 3000 W. Podczas obrony Helu 16 września 1939 roku za zgodą Dowództwa Floty Latarnię wysadzono w powietrze. Miało to utrudnić ciężkiej artylerii niemieckiej ostrzeliwanie tego miejsca. W 1942 roku miejscowi Kaszubi wybudowali Latarnię według planów niemieckich. W tej formie dotrwała ona do czasów obecnych. Jest to wieża ośmioboczna o wysokości 41,5 metra, a źródłem światła jest żarówka o mocy 1000 W. W przypadku przepalenia żarówka ta wykonuje obrót o 45 stopni, a w jej miejsce ustawia się automatycznie żarówka zapasowa. Światło Latarni Morskiej w Helu widoczne jest z odległości 36 km.
Każdego roku od czerwca do września możliwe jest wejście na szczyt Latarni i podziwianie przez szyby widoku na Zatokę Gdańską. 

Gdynia - Muzeum Marynarki Wojennej

Muzeum poświęcone Marynarce Wojennej powstawało w bólach. Idea, aby takie Muzeum utworzyć, zrodziła się w okresie międzywojennym. Niestety poza pomysłem nie doszło do żadnych działań zmierzających do jego realizacji. Powrócono do niego zaraz po II wojnie światowej, ale nie był to czas sprzyjający dla Muzeum. W 1953 roku w niewielkiej willi przy gdyńskiej plaży otworzono pierwszą jego siedzibę. Oprócz ekspozycji wewnątrz budynku, zwiedzający mieli okazję oglądać na okalającym go terenie elementy uzbrojenia i wyposażenia okrętowego z ORP "Gryf" oraz ORP "Błyskawica", działa artylerii z Helu oraz kilkanaście luf armatnich z XVII i XIX wieku. Ważnym momentem działalności Muzeum był rok 1960, kiedy w jego skład wszedł niszczyciel ORP "Burza" prezentowany przy Skwerze Kościuszki. W 1969 roku Muzeum z uwagi na tragiczny stan budynku, który zajmowało, zostało zamknięte. Ekspozycję podzielono i część eksponatów przeniesiono w dwa różne miejsca w Gdyni. W 1976 roku rolę okrętu-muzeum przejmuje ORP "Błyskawica". Dotychczas prezentowany w tym miejscu ORP "Burza" zostaje oddany na złom. W drugiej połowie lat 90-tych liczne osoby doceniające znaczenie Marynarki Wojennej rozpoczęły starania o powstanie nowej siedziby Muzeum. Budowę rozpoczęto w 2002 roku i dopiero rok 2012 pozwolił na udostępnienie nowej ekspozycji zwiedzającym.
Turyści, którzy zdecydują się przestąpić progi Muzeum Marynarki Wojennej mają do dyspozycji  trzy ciekawie przygotowane wystawy stałe. Co ważne są one albo dobrze opisane, albo poparte licznymi multimediami. Niestety zwiedzając Muzeum w okresie pandemii nie miałem okazji ocenić ich atrakcyjności.
Rozpoczynając zwiedzanie Muzeum oglądamy wystawę "Mamy rozkaz Cię utrzymać..." Jest to opowieść o powstawaniu Marynarki Wojennej i zachodzących w niej przez kolejne lata zmianach. Powstała w setną rocznicę utworzenia przez marszałka Piłsudskiego tej formacji.
Druga wystawa to "Zbrojownia". Mamy tu możliwość obejrzenia oryginalnego uzbrojenia okrętowego pochodzącego w większości z okrętów służących w naszej Marynarce Wojennej. Przechodzimy obok artylerii okrętowej, torped, broni przeciwlotniczej, miotaczy min głębinowych, pocisków rakietowych oraz innego rodzaju broni, która na laiku takim jak ja wywiera spore wrażenie.
Kolejna wystawa przenosi nas w czasie do okresu, kiedy po morzach pływały drewniane jednostki. Przepiękne modele żaglowców uzupełnione są oryginalnymi elementami uzbrojenia i wyposażenia takich okrętów.
A po obejrzeniu wystaw wewnątrz budynku warto wyjść na zewnątrz i kończąc zwiedzanie zobaczyć ten sprzęt wojskowy, który z uwagi na swoje gabaryty znalazł się w skansenie otaczającym Muzeum.

https://muzeummw.pl