Epidauros - Antyczny teatr

Najważniejszym obiektem turystycznym przepięknego miasteczka jest antyczny teatr. Powstał on w IV w. p.n.e. Na widowni znajduje się 55 rzędów mogących pomieścić 14 tysięcy widzów. Teatr ten został odkryty dopiero pod koniec XIX w., a całość prac archeologicznych zakończyła się w 1954 roku. Pierwsze 34 rzędy widowni są autentyczne. Obecnie teatr ten wykorzystywany jest nadal. Odbywają się tutaj przedstawienia teatralne, szczególnie podczas Letniego Festiwalu Ateńskiego. Obiekt charakteryzuje się znakomitą akustyką, która wielokrotnie każdego dnia sprawdzana jest przez przebywających w tym obiekcie turystów.


Praga - Wieża telewizyjna Zizkov (Žižkovská věž)

Wieża widoczna jest z wielu miejsc w Pradze, ale niestety z uwagi na to, że położona na obrzeżach miasta, bardzo często jest omijana przez turystów. Budowa wieży zakończyła się w 1992 roku. Składa się ona z trzech filarów. W głównym - najszerszym - znajdują się szybkobieżne windy wwożące zainteresowanych punktem widokowym lub wizytą w położonej poniżej restauracji. Wieża ma 216 metrów wysokości, jej fundamenty sięgają 15 metrów w głąb ziemi, a całkowita masa tego obiektu wynosi 11800 ton.
W roku 2000 na wieży pojawiły się figurki raczkujących dzieci, których autorem jest artysta David Cerny.


Florencja - Kaplica Medyceuszów (Le Capelle Medicee)

Kaplice Medycejskie słynne są z rzeźb wykonanych przez Michała Anioła do pomieszczeń prywatnego mauzoleum Medyceuszy. Bardzo skromny budynek z zewnątrz, kryje miejsce, które wywołało u mnie "opad szczęki". Po zakupieniu biletu, przejściu przez kontrolę jak na lotnisku (czujnik osób wchodzących i prześwietlenie bagażu) dostajemy się do bardzo skromnej i dosyć ciemniej krypty będącej miejscem złożenia ciał 49 pomniejszych członków rodu. Schodami z krypty przechodzimy do Capella dei Principi - Kaplicy Książąt. W tym miejscu znajdują się grobowce sześciu wielkich książąt z rodu Medyceuszy. Miejsce to było tak kosztownym przedsięwzięciem, że spłacano je przez 140 lat po jego powstaniu. Z kaplicy przechodzimy do Sagrestia Nuova - zleconej przez papieża Leona X i kardynała Giulio zakrystii, która tak naprawdę miała być mauzoleum dla Lorenza il Magnifico i jego brata Giuliana. Jej wykonanie zlecono Michałowi Aniołowi. W zakrystii znajdują się trzy grupy rzeźb wykonanych przez mistrza. Niestety nie miałem możliwości wykonywania zdjęć we wnętrzu, dlatego wszystkich chętnych zapoznania się z tym miejscem zapraszam do osobistego odwiedzenia kaplicy. Myślę, że nikt nie zawiedzie się tym co zobaczy wewnątrz.



http://www.operamedicealaurenziana.org

Praga - Sex Machines Museum

Znajdujący się o krok od praskiego rynku przybytek, który powstał tylko i wyłącznie w celu zdarcia z turystów kasy. I całkiem dobrze im to idzie. We wnętrzu zobaczyć można przeróżne urządzenia służące do urozmaicania doznań podczas zbliżeń intymnych. Na dwóch piętrach kamienicy zobaczyć można urządzenia, których przeznaczenie nie zawsze jest jednoznaczne i potrzeba chwili zastanowienia, aby pojąć jak ich używano. Na parterze - tuż po wejściu do tego "muzeum" - zobaczyć można w malutkim kinie, wyświetlane naprzemiennie dwa filmy pochodzące z początku XX wieku, będące jednymi z pierwszych filmów porno. Ogląda się je z uśmiechem na ustach :)


Praga - Klasztor na Strahowie (Strahovský klášter)

Klasztor na Strahowie w szczytowym okresie rozwoju zakonu norbertanów - do których należał - był jednym z najbogatszych. W zabudowaniach klasztornych znajdują się dwie z najpiękniejszych barokowych bibliotek w Europie. Pierwsza to Sala Filozoficzna. Przepiękne drewniane wyposażenie tej sali oraz księgozbiór przeniesiony został z rozwiązanego klasztoru na Morawach. Znaczenie tego księgozbioru było tak ważne, że aby przeprowadzka była możliwa mnisi przebudowali pomieszczenia własnej biblioteki w celu pomieszczenia całego wyposażenia. Drugą - starszą biblioteką - jest Sala Teologiczna. Powstała ona w 1671 roku. Wyposażenie tej sali jest starsze niż sama biblioteka. Do wyposażenia tej biblioteki należy sześć dawnych globusów i drewniane pulpity. Najstarszym dziełem przechowywanym w bibliotekach na Strahowie jest Ewangeliarz Strahowski. Manuskrypt ten pochodzi z IX wieku.
Rada dla zwiedzających: jeżeli jesteście zainteresowani robieniem zdjęć we wnętrzach koniecznie zakupcie odpowiedni bilet. Obsługa bardzo pilnie przestrzega zakazu fotografowania bez tego uprawnienia.



http://www.strahovskyklaster.cz/

Ryga - Kościół św. Piotra

Kościół św. Piotra jest jednym z największych budynków starówki Rygi. Po raz pierwszy informacja o kościele w tym miejscu wzmiankowana jest w 1209 roku jako o najważniejszym w okresie średniowiecza obiekcie sakralnym w Rydze. Bryła kościoła jest połączeniem stylu gotyckiego z wczesnym barokiem, gdyż kościół rozbudowywano etapami. Pierwotnie kościół św. Piotra posiadał 136 metrową wieżę, która w 1677 roku spłonęła. Po tym wydarzeniu odbudowano ją tylko do wysokości niecałych 55 metrów. Obecna wieża powstała po II wojnie światowej i ma wysokość 123 metrów. Wnętrze kościoła jest dosyć skromne, dlatego największą atrakcją dla zwiedzających jest punkt widokowy zlokalizowany na tarasie na wieży.


Moskwa - Teatr Wielki (Большой театр)

Teatr Bolszoj czyli moskiewski Teatr Wielki to jeden z najsłynniejszych zespołów baletowych. 17 marca 1776 roku Paweł Urusow otrzymał od Katarzyny II zgodę na założenie teatru. Początkowo teatr wystawiał wyłącznie sztuki rosyjskie, dopiero około roku 1840 na scenę dopuszczono dzieła zagranicznych kompozytorów. W 1877 roku odbyła się tutaj prapremiera "Jeziora Łabędziego". Dwukrotnie na scenie teatru wystawiano "Halkę" Moniuszki.
Widownia teatru mieści około 2000 widzów.
Teatr Bolszoj zawsze odgrywał rolę ważnego miejsca spotkań towarzyskich, ale również zjazdów politycznych. Często przemawiał tu Lenin.


Carycyno (Царицыно)

W XVI w. w miejscowości tej posiadłość miała caryca Irina, ale obiekty obecnie udostępnione turystom pochodzą z czasów Katarzyny Wielkiej. To z jej polecenia przez osiem lat nad pałacem pracował architekt Wasilij Bażenow. Niestety dzieło jego nie przypadło Katarzynie do gustu. Na nowo prace nad pałacem rozpoczęto w roku 1786, lecz budowę przerwała śmierć carycy. Przez ponad 200 lat budowle popadały w ruinę i dopiero kilka lat temu mer Moskwy Jurij Łużkow postanowił zainwestować tu ogromne pieniądze planując w odbudowanych wnętrzach urządzić muzeum równe Ermitażowi. Póki co mu się to nie udało.