Kielce - Dworek Laszczyków

Dworek Laszczyków powstał ponad 200 lat temu. Jego budowniczym był Jakub Jaworski - ostatni starosta biskupi. Z uwagi na to, że jest to ostatni drewniany budynek tego typu na terenie Kielc stanowi on jeden z najcenniejszych zabytków miasta. Do budowy dworku użyto drewna modrzewiowego na podmurowaniu z cegły palonej i kamienia. Obok dworku na posesji znajdowały się także budynki gospodarcze (oficyna, chlewik, drwalnia, wozownia) lecz do dziś się one nie zachowały. Podobnie jak studnia ulokowana przed wejściem głównym i zasypana w okresie powojennym, gdy do dworku doprowadzono wodę i gaz. Sam dworek jest parterowym czteropokojowym budynkiem. Obecnie służy on na potrzeby administracji Muzeum Wsi Kieleckiej oraz do organizowania wystaw czasowych.

http://mwk.com.pl/pl/sg/nasze_obiekty/dworek_laszczykow_w_kielcach/

Portoferraio - Palazzina dei Mulini

Obok opisywanej już przeze mnie letniej rezydencji Napoleona na Elbie znajduje się również druga - oficjalna - rezydencja cesarza. To w Palazzina dei Mulini przyjmował oficjeli oraz zapraszał na przyjęcia. Budynek został zmodyfikowany według potrzeb Napoleona, gdyż wcześniej była to siedziba artylerii. W 1815 roku Bonaparte wyjechał z Elby, a 1964 roku po licznych wcześniejszych perypetiach i różnorodnym przeznaczeniu zabudowań otwarto w tym miejscu muzeum napoleońskie. Obecnie możemy spacerować po dwupiętrowym budynku oraz pięknym ogrodzie i przyglądać się pomieszczeniom zajmowanym przez cesarza. W Palazzina znajduje się kilka oryginalnych pamiątek związanych z Napoleonem. Są to m.in. bogato zdobione łóżko w sypialni oraz łóżko polowe. Niestety jedyną bolączką, aby zwiedzić to miejsce jest konieczność zrobienia sobie spaceru pod górę. Można za to wybrać: albo pójść drogą (spacer będzie dłuższy), albo pójść schodami (spacer będzie krótszy, ale pewnie bardziej męczący).

http://www.polomusealetoscana.beniculturali.it/index.php?it/217/portoferraio-li-museo-nazionale-delle-residenze-napoleoniche-palazzina-dei-mulini

Warszawa - Fotoplastikon

Wszedłem do Fotoplastikonu w Warszawie i poczułem się jakbym wszedł w kadr filmu "Vabank". Aż mimowolnie zacząłem się oglądać za siebie czy przypadkiem za chwilę nie wejdą za mną Machulski i Pyrkosz. Ten warszawski Fotoplastikon jest bowiem najstarszym w Polsce działającym w tym samym miejscu urządzeniem. Za początek jego funkcjonowania przyjmuje się 1905 rok, choć prawdopodobnie działał on tu już nieco wcześniej. Czym jest Fotoplastikon? To urządzenie do prezentacji fotografii układających się w pełną prezentację. Siedząc przy okularach mamy możliwość oglądania podświetlonych fotografii przesuwających się przed naszymi oczami automatycznie co kilka sekund. Poprzez to, że zdjęcie widziane prawym okiem nieznacznie różni się od zdjęcia widzianego lewym okiem powstaje u oglądającego wrażenie obrazu trójwymiarowego. Można powiedzieć, że była to rozrywka w pewnym sensie zastępująca kino. Z reguły urządzenie wyposażone było w 25 stanowisk do oglądania zdjęć. Obecnie Fotoplastikon jest własnością Muzeum Powstania Warszawskiego, które w 2012 roku odkupiło aparat od dotychczasowego właściciela. W repertuarze Fotoplastikonu znajdują się prezentacje zdjęć dawnej Warszawy oraz zdjęć znanych osób ze stolicą związanych.
Uwaga dla zwiedzających: Fotoplastikon znajduje się w pięknej kamienicy Hoserów w Alejach Jerozolimskich, ale można go minąć, ponieważ jego wejście mieści się w podwórku. 

http://fotoplastikonwarszawski.pl

Moskwa - Centralne Muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej (Центральный музей Великой Отечественной войны 1941–1945 гг.)

Centralne Muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej jest jednym z najważniejszych obiektów znajdujących się w Parku Zwycięstwa w Moskwie. Cały kompleks otwarty został w 50 rocznicę zakończenia II wojny światowej. Obok Muzeum w Parku znajdują się: cerkiew, meczet, synagoga i kaplica jako symboliczne miejsca kultu religijnego w których wspomnieć można osoby poległe podczas wojny, a także pomniki z których najbardziej rzucającym się w oczy jest Pomnik Zwycięstwa. Pomnik ten mierzy dokładnie 141,8 metra i do jego stóp idzie się aleją otoczoną przez 1418 fontann. Ta symbolika liczb ma nawiązywać do ilości dni wojny. Samo Muzeum należy do najnowocześniejszych obiektów muzealnych Moskwy. Prezentuje ono pamiątki związane z II wojną światową, ale historia tego wydarzenia prezentowana jest z punktu widzenia Rosjan. Oznacza to, że wojna rozpoczęła się w 1941 roku i trudno w Muzeum dopatrzyć się udziału Polaków w tej wojnie, choć podobno wymieniani są Filipińczycy, Australijczycy i Nowozelandczycy. Ja osobiście niestety nie miałem możliwości zwiedzenia wnętrz Muzeum. Mam nadzieję, że kiedyś uda mi się tam spędzić odpowiednią ilość czasu, aby wyrobić sobie własne zdanie na temat ekspozycji.

https://victorymuseum.ru/

Mielec - Muzeum Historii Fotografii "Jaderniówka"

August Jaderny był objazdowym fotografem. W 1898 roku przyjechał do Mielca, a rok później postanowił się tu osiedlić na stałe. Decyzja ta pociągnęła za sobą konieczność budowy domu oraz zakładu fotograficznego, który cieszył się lokalnie ogromną popularnością. Zakład funkcjonował przez 80 lat i stał się w okresie międzywojennym miejscem spotkań lokalnych artystów, a w okresie II wojny światowej był przykrywką dla punktu kontaktowego ruchu oporu. W 1987 roku budynek trafił w ręce Muzeum Regionalnego. W 1996 roku rozpoczęto gromadzenie sprzętu fotograficznego, negatywów i zdjęć. Obecnie w posiadaniu Muzeum pozostaje ponad 40 tysięcy eksponatów wśród których są aparaty fotograficzne, statywy, obiektywy, lampy błyskowe, sprzęt do wywoływania zdjęć, negatywy i stare fotografie. Jest to trzeci pod względem wielkości zbiór tego typu w Polsce (biorąc pod uwagę ilość aparatów fotograficznych - drugi). Dodatkowego smaku dodaje to, że eksponaty prezentowane są w oryginalnych wnętrzach dawnego zakładu fotograficznego.

http://www.muzeum-mielec.pl/index.php/jadernowka-siedziba

Ojców - Zamek

Według archeologów Zamek w Ojcowie budowany był w latach 1354-1370 z polecenia Kazimierza Wielkiego. Według legendy nazwa Zamku - pierwotnie Ociecz - miała być pamiątką okresu ukrywania się w okolicznych lasach Władysława Łokietka. Przez długi czas, bo do 1536 roku Zamek był siedzibą starostów. W 1536 roku jego właścicielką została Bona Sforza. W jej rękach pozostawał on przez 20 lat. W okresie Potopu Zamek został oszczędzony, gdyż Szwedzi urządzili w nim magazyny broni i żywności. Po III rozbiorze Polski Zamek zaczęto dewastować. Rozebrano większość murów, a w 1826 roku jedna ze ścian Zamku zawaliła się i zsunęła ze skały. Obecnie Zamek pozostaje ruiną na terenie której nadal prowadzone są prace archeologiczne. Z dawnych zabudowań turyści zobaczyć mogą resztki murów obronnych, wieżę i bramę wjazdową. Z punktu widokowego przy Zamku spojrzeć można na piękną panoramę Doliny Prądnika.
Uwaga dla zwiedzających: u stóp Zamku znajduje się parking. Niestety, ponieważ jest to chyba jedyny parking z którego można skorzystać w wygodny dla zwiedzania sposób, to cena pozostawienia samochodu zwala z nóg.

http://www.ojcowskiparknarodowy.pl/main/zamek_w_ojcowie.html

Paryż - Łuk Triumfalny (Arc de triomphe)

W Paryżu znajdują się trzy łuki triumfalne. Najstarszym z nich jest Arc du Carrousel obok Luwru, najmłodszym Grande Arche w dzielnicy La Defense. Ale nie ma chyba turysty, którego trasa zwiedzania Paryża nie wiedzie obok Łuku Triumfalnego na skraju Pól Elizejskich. Jest to najważniejszy symbol francuskiej dumy i potęgi militarnej. Budowę Łuku zlecił Napoleon w roku 1806. Prace budowlane trwały przez 30 lat. Projekt zlecono J.F. Chalgrinowi, a za prace rzeźbiarskie odpowiadał F. Rude. Ostatecznie powstał jednoarkadowy rzymski łuk o wysokości 51 i szerokości prawie 45 metrów. Wśród nazwisk wyrytych na Łuku znajdują się również Polacy: gen. Chłopicki, gen. Dąbrowski, gen. Kniaziewicz, gen. Łazowski, książę Józef Poniatowski, gen. Zajączek i bryg. Sułkowski. Ale nazwiska te to nie jedyne polskie akcenty. Wśród miejsc napoleońskich zwycięstw wymienione są również miasta: Gdańsk, Ostrołęka, Pułtusk, Lidzbark Warmiński i Wrocław. Napoleon nie doczekał końca budowy Łuku, ale jego szczątki zostały pod Łukiem przewiezione w drodze na miejsce ostatniego spoczynku. Podobnego zaszczytu doświadczył po śmierci Victor Hugo. W 1920 roku pod Łukiem złożono zwłoki nieznanego żołnierza. Do dziś weterani o godzinie 18:30 zapalają tu znicz. Na szczyt Łuku można dostać się schodami (osoby niepełnosprawne mogą korzystać z windy). Na szczycie Łuku znajduje się małe muzeum prezentujące pamiątki związane z okresem napoleońskim. Ale największym zainteresowaniem cieszy się możliwość spojrzenia na panoramę Paryża z punktu widokowego. Wychodząc na zewnątrz ze szczytu Łuku można spojrzeć na gwiaździście rozchodzące się od Łuku 12 alei i największe oraz najbardziej zakorkowane rondo Paryża. Ten układ architektoniczny powstał w wyniku przebudowy Paryża w latach 1852 - 1870.

http://www.paris-arc-de-triomphe.fr/