Puszczykowo - Muzeum Arkadego Fiedlera

Arkady Fiedler to podróżnik i pisarz. W swoim długim 90-letnim życiu odbył 30 wypraw, które następnie uwiecznił piórem w 32 książkach. Wybuch II wojny światowej zastał go podczas jednej z podróży w Tahiti. Poprzez Francję przedostał się do Anglii, gdzie miał okazję obserwować walki Dywizjonu 303, co opisał w swojej książce. Po powrocie do Polski zamieszkał w willi w Puszczykowie. Tam też znalazły swoje miejsce liczne eksponaty gromadzone przez Fiedlera podczas jego wojaży. Kolekcja ta przyciągała tak dużo zainteresowanych nią osób, że w roku 1974 rodzina postanowiła utworzyć w swojej willi prywatne muzeum. Przez długi czas placówka ta mogła liczyć na pomoc władz Puszczykowa, ale od 1991 roku pozostaje na wyłącznym prywatnym utrzymaniu. Co możemy zobaczyć odwiedzając to miejsce? Już na wstępie uwagę przyciąga kolekcja książek Fiedlera przetłumaczonych na 23 różne języki. Tuż obok znajdują się maski i rzeźby, łuki i dmuchawki, motyle, skorpiony, pająki oraz inne osobliwości przywiezione z całego świata. Oddzielna sala poświęcona jest pamięci żołnierzy Dywizjonu 303, a pod tą salą mieści się nieco kiczowata ekspozycja w której zobaczyć można "Tajemniczy Świat Indian". Dodatkową atrakcją muzeum jest otaczający go ogród w którym znajdują się np.: model statku Santa Maria w skali 1:1, piramida o wysokości przeszło 6 metrów, posągi Buddy, kamienny ołtarz Azteków, głowa olmecka z Meksyku oraz inne reprodukcje rzeźb i obiektów nawiązujących do rozwoju różnych cywilizacji na świecie. Dostępna jest także dodatkowa ekspozycja (dodatkowa, nieduża opłata za wstęp) prezentująca kopie naczyń ceramicznych kultury Mochica. Z uwagi na tematykę jaką poruszają te naczynia ta część dostępna jest dla osób pełnoletnich.



http://www.fiedler.pl/

Orońsko - Centrum Rzeźby Polskiej

Orońsko to nieduża wieś położona tuż obok Radomia. Główną atrakcją turystyczną wioski jest pałac Józefa Brandta, w którym od 1974 funkcjonuje Centrum Rzeźby Polskiej przyciągające od lat setki artystów. Józef Brandt stał się właścicielem majątku w Orońsku poprzez małżeństwo z Heleną z Woyciechowskich Pruszakową. Co prawda na stale małżonkowie przebywali w Monachium, ale każde wakacje spędzali w Orońsku prowadząc bujne życie towarzyskie i artystyczne. Niestety wraz z wybuchem I wojny światowej majątek został zarekwirowany przez wojsko, a z czasem popadał w ruinę. W 1965 roku trzynastu artystów zajmujących się rzeźbą postanowiło urządzić w parku wystawę. To dało impuls do odrodzenia się Orońska dla artystów. Obecnie w ciągu roku w Centrum z pracowni rzeźbiarskich korzysta około 200 artystów. Dla celów wystawienniczych wykorzystywana jest przestrzeń parku, ale z czasem do tych celów zaadaptowano również wnętrza pałacu, oranżerii, kaplicy i oficyny. Obiekt otwarty jest dla zwiedzających przez cały rok, a pracownicy Centrum okazują wiele sympatii wszystkim turystom, którym udało się odnaleźć to miejsce.



 https://www.rzezba-oronsko.pl/

Kórnik - Arboretum Instytut Dendrologii PAN

Jest druga połowa XVIII wieku, a na Zamku w Kórniku najważniejsza osoba to Teofila z Działyński Potulicka. To właśnie tej kobiecie zawdzięczamy urządzenie wokół Zamku ogrodu francuskiego z wodotryskami, ptaszarniami, oranżeriami i hodowlą jedwabników. Było to tak bardzo ukochane jej dzieło, że nawet obecnie w legendzie o Białej Damie, mówi się, że nocą jeździ po parku konno z rycerzem. Ale to oczywiście legenda, a i tak nocą wstęp do Arboretum jest zakazany, więc sprawdzić tą historię jest trudno. W latach 1826-1860 Zamkiem w Kórniku i jego otoczeniem zajął się hrabia Tytus Działyński. Jeśli chodzi o Zamek to rozpoczął jego przebudowę w stylu neogotyku angielskiego zmieniając jego przeznaczenie na muzeum i bibliotekę. Jeśli chodzi zaś o park przebudowany został w stylu angielskim. Wtedy też rozpoczęto gromadzenie kolekcji drzew i krzewów. Sadzonki i nasiona sprowadzane były nie tylko z terenu całej Polski, ale również z Anglii, Francji, Holandii i Niemiec. Do 1880 roku w parku znajdowało się 1500 gatunków roślin. Obecnie Arboretum w Kórniku to najstarsze i najbogatsze w gatunki takie miejsce w Polsce i czwarte co do wielkości kolekcji w Europie. Liczba gatunków i odmian roślin rosnących w Arboretum wynosi obecnie około 3500. Obok kilkusetletnich drzew rodzimych (lip, buków, dębów) w Kórniku zobaczyć można zadomowione wielowiekowe rośliny egzotyczne takie jak magnolie drzewiaste, jodły greckie czy cyprysiki błotne.  Zwiedzanie możliwe jest codziennie przez cały rok.

Poznań - Muzeum Narodowe - Muzeum Poznania - Ratusz

Muzeum Historii Miasta Poznania ma swoją siedzibę w ratuszu na Starym Rynku. Poznański ratusz powstał na przełomie XIII i XIV wieku. Początkowo był budynkiem jednopiętrowym. Dopiero w połowie XVI wieku budynek przebudowano zgodnie z koncepcją włoskiego architekta Jana Baptysta Quadro. Gmach powiększył się w kierunku zachodnim, powstało dodatkowe piętro. Ze skromnego gotyckiego budyneczku przekształcił się w okazały renesansowy gmach godny władz miejskich. Podczas tych prac na wieży ratusza zamontowano (w 1551 roku) zegar dzieła Bartłomieja Wolfa. Było to urządzenie z trzema pełnymi tarczami oraz jedną półtarczą i mechanizmem słynnych poznańskich koziołków. W następnych wiekach ratusz wraz z wieżą ulegał kilkukrotnym zniszczeniom i przebudowom jednakże dotrwał do naszych czasów zachowując swój przepiękny wygląd. Do dziś również można codziennie o godzinie 12:00 obejrzeć trykające się koziołki i wysłuchać poznańskiego hejnału.
W 1954 roku w dawnej siedzibie władz miasta powstało Muzeum Historii Miasta. Jest to oddział Muzeum Narodowego do którego należy obecnie budynek ratusza. W poszczególnych salach można zapoznawać się z kolejnymi etapami historii Poznania od XIII wieku, aż po rok 1954. Niestety obecnie, aż do października 2021 roku Muzeum jest zamknięte dla zwiedzających. Przeprowadzany jest remont, a po jego zakończeniu udostępniona ma zostać nowa ekspozycja ukazująca Poznań z okresu od X do połowy XVI wieku.




Edit 2024:
Remont poznańskiego Starego Rynku na długo zapisze się w pamięci mieszkańców miasta. Zakres prac oraz ich uciążliwość wpłynęła negatywnie na ruch turystyczny w tej części Poznania. W tym samym czasie postanowiono przeprowadzić prace remontowe w budynku Ratusza. I chociaż nie dobiegły one jeszcze do końca, to od marca 2024 roku Muzeum Poznania (zmiana nazwy Muzeum nastąpiła w 2022 roku) zaprasza do zwiedzania wystawy "Poznań przed Quadro". W piwnicach i na parterze budynku zaprezentowano historię miasta od X do połowy XVI wieku. Kilka z sal m.in. Loża Sądowa nie były dotychczas udostępniane zwiedzającym. Na wystawie zobaczyć można archiwalia, rzemiosło artystyczne, przedmioty codziennego użytku oraz liczne elementy kamieniarskie. Wiele wyjątkowych przedmiotów tutaj pokazywanych pozyskano podczas prac archeologicznych. Całość uzupełniają liczne multimedia pomagające zrozumieć przeznaczenie przedmiotów lub kontekst historyczny i przyczynę ich eksponowania. Wystawę przygotowano z gustem i rozmysłem. Pod koniec zwiedzania mamy okazję zobaczyć artefakty bliższe współczesności, które prawdopodobnie znajdą się na ekspozycji na wyższych kondygnacjach Ratusza. Ale na to będziemy musieli jeszcze poczekać i wybrać się tutaj na ponowne zwiedzanie.